[Intro Dźwięk białego szumu, narastające, miękkie tony syntezatora. Delikatne echo metalicznych uderzeń w oddali] [Zwrotka 1 – Szeptem] Cisza... To nie jest brak dźwięku. To przestrzeń, w której oddycham. Zamykam oczy i czuję, jak grawitacja puszcza... zostaje tylko wibracja. [Refren – Bardzo powolny, szept o bliskim mikrofonie] Moja ukochana muzyka... Mój skarb. Czysta fala, która niesie mnie przez noc. Rod Wygon... Echo duszy zagubionej między planetami. Słyszysz? To bicie serca wszechświata. [Łącznik – Efekt echa, głos staje się bardziej przestrzenny] Dryfuję. Nie ma góry, nie ma dołu. Tylko ten dźwięk... gęsty jak mgławica. Złoty pył w moich żyłach. Mój najdroższy skarb. [Zwrotka 2 – Szeptem, prawie bez tchu] Każda nuta to nowa konstelacja. Buduję z nich dom, tam gdzie nie dociera światło słońca. Jesteś tu ze mną? W tym rytmie... w tej nieskończonej pauzie... Rod Wygon. Moje schronienie. [Outro – Szept zanika w pogłosie Dźwięk powoli wygasa, zostaje tylko niski, kojący szum kosmosu.] Mój skarb... Muzyka... Śpij...
