Πήγε στα χαμένα κι αυτή η Πασχαλιά κόκκινα τα τρενα φεύγουν μακριά η γλυκιά Ανάσταση που όλο καρτερώ μοιάζει μακρινή και χάνεται μες στον ουρανό Λάμψη Αναστάσεως που χρυσολαμπρίζει τη μια αχνοφέγγει την άλλη πλημμυρίζει την καρδιά και την ψυχή με σθένος μιας αγάπης που ο έρωτας της είναι πεθαμένος. [bridge] Ανάστασηηηη…. Χριστέ πως σε προσμένω να αναστήσεις πάλι τις καρδιές που έχουν χαθεί στου εγωισμού τις σκοτεινές σπηλιές Ανάσταση Θεού σε καρτερώ…. μαζί να φέρεις τον λυτρωμό Πήγε στα χαμένα κι αυτή η πασχαλιά κόκκινα τα τρενα φεύγουν μακριά η γλυκά Ανάσταση που όλο καρτερώ μοιάζει μακρινή να χάνεται μες στον ουρανό Το Πάσχα ορθώνεται μέσα στους καιρούς παγκοσμυητές του νου της σκέψης βρίσκονται παντού προσπαθούν να μας εμπλέξουν σε βάρβαρους καιρούς να μας αποπλέξουν απ’ τους ουρανούς Στον δικό τους κόσμο μέσα σε σκοτάδι θέλουν να τρυπώσουν την αγάπη δίχως χάδι να την βασανίσουν μυσταγωγικά μακριά απ’ του Χριστού την γλυκιά την Πασχαλιά