Wschodzi słońce nad czerwonym piaskiem, Busz się budzi, szemrze cicho wiatr. Emu stąpa, rytm niesie go dalej, W jego oczach widać dziki blask. Emu biegnie, przez busz, przez przestrzeń, Nie zatrzyma go czas ani cień. Wciąż do przodu, naprzód, bez kresu, Buszowa odyseja trwa dzień w dzień. Przez krzaki i skały, wśród drzew i traw, Emu kroczy, ślad zostawiając w pyłach. Bez mapy, bez planów, w sercu ma cel, W jego ruchu wolność, jaką nosi wiatr. Emu biegnie, przez busz, przez przestrzeń, Nie zatrzyma go czas ani cień. Wciąż do przodu, naprzód, bez kresu, Buszowa odyseja trwa dzień w dzień. Patrzę na niego i myślę: czy ja, Mogę tak biec, nie oglądając się wstecz? Z determinacją jak emu, przez życie gnać, Być jak on, w poszukiwaniu prawd. Emu biegnie, przez busz, przez przestrzeń, Nie zatrzyma go czas ani cień. Wciąż do przodu, naprzód, bez kresu, Buszowa odyseja trwa dzień w dzień. Emu biegnie, przez busz, przez przestrzeń, Nie zatrzyma go czas ani cień. Wciąż do przodu, naprzód, bez kresu, Buszowa odyseja trwa dzień w dzień.
