[Verse 1] Ik ben er niet meer zoals ik er was. Dat is de realiteit. Wat tussen ons bestond, is belangrijk voor je. Het heeft je geraakt, gevormd, soms gedragen. [Pre-Chorus] Maar het is niet bedoeld om je hele leven te blokkeren. Ik wil niet dat mijn afwezigheid jouw wereld stilzet. [Chorus] Niet zoeken. Maar dragen. ( Niet zoeken. Maar dragen. ) En verder gaan. Niet zoeken. Maar dragen. ( Niet zoeken. Maar dragen. ) En verder gaan. [Verse 2] Je hoeft mij trouwens niet steeds opnieuw op te zoeken om me te herinneren. Herinnering leeft niet in herhaling, maar in wat ik in jou heb achtergelaten: [Pre-Chorus] Hoe je kijkt, hoe je voelt, hoe je betekenis zoekt. Blijven zoeken, teruggaan, vasthaken zijn uitdrukkingen van pijn en leegte [Chorus] Niet zoeken. Maar dragen. ( Niet zoeken. Maar dragen. ) En verder gaan. Niet zoeken. Maar dragen. ( Niet zoeken. Maar dragen. ) En verder gaan. [Bridge] Pijn mag bestaan, maar ze mag niet je hele denken en leven bepalen. Je leven is groter dan één verbinding, hoe diep die ook was. [Verse 3] Dat is geen verraad. Dat is de realiteit van een leven dat verder gaat. Laat mij dus bestaan in jou, [Chorus] Niet zoeken. Maar dragen. ( Niet zoeken. Maar dragen. ) En verder gaan. Niet zoeken. Maar dragen. ( Niet zoeken. Maar dragen. ) En verder gaan. [Outro] Ik hoef je niet op te zoeken om je te dragen. Wat tussen ons was, leeft in mij — niet in herhaling. Ik kies nu voor het leven dat nog voor mij ligt. Dus: Niet zoeken. Maar dragen. En verder gaan.
