(Intro – delikatny męski szept, szum lasu, odległy róg i kobiecy chór): Nie biegnij…Za nim On nigdy nie ucieka... Nie wołaj... On zna twoje imię... Gdy nadejdzie właściwy czas... Sam wyjdzie z mgły... I wskaże ci drogę… Prawdy serca… (Zwrotka I): Pośród srebrnych mgieł o świcie, Tam, gdzie rodzi nowy dzień, Cicho stąpa między sosnami, Strażnik dawnych leśnych pieśni. Nie zostawia wielu śladów, Tylko światła cichy blask. Każdy krok niesie nadzieję, Każdy oddech chroni las. Patrzy oczami pełnymi ciszy, Która więcej mówi niż tysiąc słów. Nie prowadzi tych, co uciekają, Lecz tych, co szukają własnych snów. (Refren): Biały Jeleniu... Prowadź mnie przez mrok. Nie przede mną... Lecz obok moich kroków. Gdy zabraknie wiary, Rozpal we mnie świt. Bo serce odnajdzie drogę, Gdy usłyszy twój cichy rytm. (Zwrotka II): Nie obieca łatwej drogi, Nie ochroni przed każdym łzami. Lecz gdy zwątpisz w swoje serce, Stanie cicho między drzewami. Jego poroże niesie światło, Które nie oślepia nigdy. Jest jak ogień pośród zimy, Jak nadzieja pośród ciszy. A gdy droga się zakończy, Nie usłyszysz słowa "żegnaj". Spojrzysz tylko raz za siebie... I zrozumiesz, że był zawsze. (Refren): Biały Jeleniu... Prowadź mnie przez mrok. Nie przede mną... Lecz obok moich kroków. Gdy zabraknie wiary, Rozpal we mnie świt. Bo serce odnajdzie drogę, Gdy usłyszy twój cichy rytm. (Outro chór narasta, pozostaje tylko kobiecy głos i szum wiatru): Jeżeli kiedyś... Pośród mgły... Ujrzysz światło... Między drzewami... Nie bój się... Nie zatrzymuj się...Idź... Bo Biały Jeleń... Nigdy nie prowadzi...Do zguby... On prowadzi...Do prawdy… Ona rodzi się...W ciemności…
