[ZWROTKA 1] Zrobiłem sobie przerwę — przemyślałem to naprawdę, długo się nie zastanawiałem. Piękne uczucie, które zawsze w sobie miałem, nieświadomie dusiłem, choć go nie chciałem. Borykałem się z przeszłością, na którą wpływu nie miałem, lecz w końcu, moje szczęście — zorientowałem się, obojętnym być nie chciałem. [REFREN] Pora obudzić się z uśmiechem, nawet gdy wczoraj było mi smutno. Zrozumiałem dziś, kim chcę być jutro, i że nie warto żyć na próżno. Choć losu nie znamy, wciąż mamy szansę na lepsze dni. Wystarczy uwierzyć, dać z siebie więcej, i znów odnaleźć własny rytm. [ZWROTKA 2] Wciąż nie wierzyłem w to, co w sobie na nowo odkryłem, ale wierzyłem mocno i pielęgnowałem. Pragnienie rosło, silniejsze z każdą myślą, że lepszym się stałem, że mogę iść wyżej, choć tyle razy upadałem. Budowało się we mnie coś nowego, czego wcześniej nie podjąłem — niepewnie, ale z nadzieją. Odkrywałem na nowo swoje ego, a napędza mnie jedno — wiara w lepsze jutro. [REFREN] Pora obudzić się z uśmiechem, nawet gdy wczoraj było mi smutno. Zrozumiałem dziś, kim chcę być jutro, i że nie warto żyć na próżno. Choć losu nie znamy, wciąż mamy szansę na lepsze dni. Wystarczy uwierzyć, dać z siebie więcej, i znów odnaleźć własny rytm. [BRIDGE] To my decydujemy, co zyskamy, czy czeka nas mrok, czy jasne bramy. Czy otchłań piekielna wciągnie nas w dół, czy niebo otworzy swój cichy próg. Wystarczy zaufać, dać coś więcej niż mamy, otworzyć serce — choć siebie nie znamy. [REFREN – FINAŁ / MOCNIEJ] Pora obudzić się z uśmiechem, nawet gdy wczoraj było mi smutno. Zrozumiałem dziś, kim chcę być jutro, bo przede mną świat — nie tylko jutro. Zostań kimś więcej, niż przegranym, skreślonym, niechcianym. Pakuj w serce niebiańskie dary — bo przed tobą bezkres, złem nieskalany.
