ภูม่านฟ้า มิใช่นครวัด

[Verse 1] กลางทุ่งนานางรองที่ฝัน วัดภูม่านฟ้าเด่นตระหง่านกลางฟ้าไสว สร้างด้วยศรัทธาและแรงใจ จากพระไทยกับชาวบ้านใกล้ดินแดนอีสาน [Verse 2] มีคนไกลมองคล้ายบางสิ่ง กล่าวหาว่าเราลอกสิ่งศักดิ์สิทธิ์จากเขตขอม แต่นี่คือหินพิมาย พนมรุ้งซึมซาบนานนม ที่อยู่คู่ไทยก่อนบ่มนครวัดมา [Chorus] ภูม่านฟ้า มิใช่นครวัด คือศิลป์ชาติที่ไทยถักทอมา เสาหินลายพุทธปูทางศรัทธา คือมรดกฟ้าร่วมดิน ไม่ใช่ของใครคนเดียว [Verse 3] หากจะเหมือนเพียงเงาร่วมฟ้า ก็เพราะอารยธรรมมันเชื่อมโยงจากยุคสมัย อีสานใต้มีขอมในไทย แต่วิญญาณที่ใส่ลงไป คือพุทธะไทยแท้ๆ [Verse 4] อย่าให้การเมืองเบียดบังมรดก ศิลปะไม่ควรถูกหยอกล้อจนหลงแก่นแท้ ยูเนสโกควรเข้าใจแน่ ว่านี่คือใจแท้ๆ ไม่ใช่สำเนาลวงตา [Chorus] ภูม่านฟ้า มิใช่นครวัด คือรากเหง้าที่ผูกพันยาวนานมา คนไทยสร้างไว้ให้ลูกหลานศรัทธา ให้วัดนี้ยืนยงอีกสองร้อยปีต่อไป