จะฝืนดวงใจดวงนี้ได้นานเท่าไหร่ แต่ฉันก็ยังกลัวใจที่จะบอกไป ตั้งแต่วันที่เราคบกันจนเกินคำว่าเพื่อน ได้แต่หวังว่าฉันจะพูดมันออกไป บอกตัวเองจะทนอีกนานซักเท่าไหร่ บอกกับใจไม่มีเหตุผลที่จะต้องกลัว เพราะฉันไม่เคยกังวลเมื่อเรานั้นเคียงข้าง มีเธอคอยชี้ทางให้ก้าว ในเส้นทางนั้นอย่างชัดเจน หากแม้ในวันที่ไกลห่าง แต่ก็เหมือนเธออยู่กับฉัน เธอคือแสงสว่างและไออุ่น ในคืนที่หนาวสั่น นั่นเป็นเวลาเรา ได้ใกล้ชิด เท่าที่เคยวาดฝันไว้ และฉันไม่อาจจะฝืนมันไปได้ต่อ และจะลืมไปแล้วว่าเคยฝืนความรู้สึก จะนำเรือลำนี้ หันเข้าสู่ฝั่ง จะไม่ฝืนแรงลมต่อไป แม้วันใด เพราะฉันไม่อาจจะฝืนมันไปได้ต่อ และจะลืมไปแล้วว่าเคยฝืนความรู้สึกนั้น และหากแม้ว่าฉัน ต้องคลานลงไป ไปให้ถึงดวงใจของเธอ เพราะว่าฉันไม่อาจจะฝืนมันไปได้อีก ทุกครั้งที่เราเจอกันใจฉันว้าวุ่น และไม่มีวันใดที่จะหยุดคิดถึงเธอ และดูเหมือนเธอทำ ให้ฉันตาม เฝ้าดู เธอ เพราะเธอนำฉันให้เข้าสู่ ห้วงเวลาที่ไม่เคยเจอ หากแม้ในวันที่ไกลห่าง แต่ก็เหมือนเธออยู่กับฉัน เธอคือแสงสว่างและไออุ่น ในคืนที่หนาวสั่น นั่นเป็นเวลาเรา ได้ใกล้ชิด เท่าที่เคยวาดฝันไว้ และฉันไม่อาจจะฝืนมันไปได้ต่อ และจะลืมไปแล้วว่าเคยฝืนความรู้สึก จะนำเรือลำนี้ หันเข้าสู่ฝั่ง จะไม่ฝืนแรงลมต่อไป แม้วันใด เพราะฉันไม่อาจจะฝืนมันไปได้ต่อ และจะลืมไปแล้วว่าเคยฝืนความรู้สึกนั้น และหากแม้ว่าฉัน ต้องคลานลงไป ไปให้ถึงดวงใจของเธอ เพราะว่าฉันไม่อาจจะฝืนมันไปได้อีก ทุกครั้งที่เราเจอกันใจฉันว้าวุ่น และไม่มีวันใดที่จะหยุดคิดถึงเธอ และดูเหมือนเธอทำ ให้ฉันตาม เฝ้าดู เธอ เพราะเธอนำฉันให้เข้าสู่ ห้วงเวลาที่ไม่เคยเจอ
