Kıta 1: Karanlık çöküyor üstüme üstüme Yalnız biz kalıyoruz koca evrende Ve ben sana nasıl tutulduysam ay bile şaştı Kendi sınırlarımı aştım Aynaları sevmedim, uzaklaştım Büyüdükçe küçülmeye başladım Herkes kötüydü, ben de dahil Kendime bile güvenmiyordum o zamanlar Hep gitmek istedim, hiç ait hissetmedim Nakarat: Hasret ele geçirmişti beni küçüktü yaşım Sebebini bilmeden yosun tuttu başım Uzaklarda aradım gökyüzü ve uzay Sen İçimde parlayana kadar Kıta 2: Melankolik dediler, tuhaftım istemediler Aslında tek yaptığım sebep aramaktı Dünya’da ruhumu bulmaktı Herkes düşmandı bazen kendi ailemden Nefret ettim, suçladım, ölmeyi arzuladım Nakarat: Hasret ele geçirmişti beni küçüktü yaşım Sebebini bilmeden yosun tuttu başım Uzaklarda aradım gökyüzü ve uzay Sen İçimde parlayana kadar Köprü: Yere uzanıp kendimi sorguladım İçime içime doluyordu gözyaşlarım Öyle bir zamandı bana ismimi fısıldadın (Burdayım, bekliyorum, her zaman burdaydım) Sen hoşgeldin, hoşgeldin, hoşgeldin
0/500