Om Namah Shivaya… Om Namah Shivaya… Om Namah Shivaya… கலியுகம் வந்தது… தர்மம் எல்லாம் குறைந்தது பணம் தான் உலகம் என்று, மனிதன் வழி தவறியது பொய் பேசும் நாவுகள், கொள்ளை காணும் கைகளில் கர்மம் பின்னால் நிற்கும், உண்மை யாரும் காணவில்லை நாளும் பாவம் சேருகிறது… நெஞ்சம் இன்னும் திறக்கவில்லை இறுதி நேரம் நெருங்கும் போது… “சிவா” என்று அழைக்கிறான் மாய உலகின் வலையில்… உயிர் சிக்கி தவிக்கிறது அந்திமூச்சு வருமுன்… அருள் கதவு திறக்க வேண்டும் ஹர ஹர மகாதேவா! சிவ சிவ சங்கரா! உலகம் எல்லாம் மாயை — உண்மை நீயே ஆதாரம்! உன் திருவடி சேர்ந்தால் பயம் அனைத்தும் ஓடுமே!!! OM NAMAH SHIVAYA! OM NAMAH SHIVAYA! OM NAMAH SHIVAYA! Rudra! Rudra! Mahadeva! Shambo Shankara! Hara Hara! பாற்கடல் கலங்கியபோது, ஹாலாஹல விஷம் எழுந்ததே அனைவரையும் காப்பதற்கே, நீலகண்டன் ஆனதே கங்கையை ஜடையில் தாங்கி, உலகத்தை நீரால் காத்தாய் ருத்ர தாண்டவம் ஆடி, அசுரங்கள் எல்லாம் அழித்தாய் வாழும் காலம் குறுகியது… வாய்ப்பு இன்னும் உள்ளது இதயம் கதவு திறந்தால்… சிவன் உள்ளே நிற்பார் பாவம் எல்லாம் கரையும்… பெயர் சொன்னாலே போதும் ஹர ஹர மகாதேவா! இறுதி வரை காப்பாயே! மாயை எல்லாம் மறைந்திட உன் அருள் தான் தேவை! நீலகண்டா! சிவ சங்கரா! என் உயிரின் ஆதாரமே! உன் நாமம் சொன்னாலே பயம் எல்லாம் ஓடுமே!!! ஓம் நமசிவாய… ஓம் நமசிவாய… ஓம் நமசிவாய… உயிர் முழுதும் ஓசையாயே…
