Στίχος 1 [Ανδρική φωνή]: Είμαι ο Φοίνικας, εσύ το Πουλί της Φωτιάς, Χορεύουμε στον ουρανό, σπίθα στη ματιά. Αλλά το κρύο μας πρόλαβε, ο κόσμος παγώνει, Ξεχάσαμε τη φλόγα, η ψυχή μαραζώνει. Στίχος 1 [Γυναικεία φωνή]: Είμαι πουλί με φωνή φωτεινή, Εσύ ο αέρας που με σηκώνει ψηλά στη ζωή. Ο κόσμος μας ξεγελά με κανόνες σκληρούς, Τρέμουμε στο σκοτάδι, δεσμώτες βουβούς. Ρεφρέν [Δίφωνο]: Φοίνικας και Πουλί της Φωτιάς, φλόγες στη νύχτα, Πεθαίνουμε, μα ξαναγεννιόμαστε από τη σπίθα. Ας παγώσει ο κόσμος, ας κλάψει η ντροπή, Η φωτιά μας θα λάμψει, θα δώσει ζωή. Στίχος 2 [Ανδρική φωνή]: Χωρισμένοι από ανέμους, παγώνουν οι καρδιές, Ο καθένας σε έναν κόσμο, με σκιές σκληρές. Μα η σπίθα ψιθυρίζει: "Αυτό δεν είναι το τέλος," Ο Φοίνικας καίγεται, γεννιέται στο άπειρο έλος. Στίχος 2 [Γυναικεία φωνή]: Σε καθρέφτες από ψέματα, η ψυχή μου σιωπά, Αλλά η φωνή σου διαπερνά τη νυχτιά. Είμαι το Πουλί της Φωτιάς, εσύ ο Φοίνικας μου, Γεννιόμαστε σε φλόγες, στην αιωνιότητα του άστρου. Ρεφρέν [Δίφωνο]: Φοίνικας και Πουλί της Φωτιάς, φλόγες στη νύχτα, Πεθαίνουμε, μα ξαναγεννιόμαστε από τη σπίθα. Ας παγώσει ο κόσμος, ας κλάψει η ντροπή, Η φωτιά μας θα λάμψει, θα δώσει ζωή. Γέφυρα [Γυναικεία φωνή, απαλά]: Από τις στάχτες γεννιέται μια ζωντανή ψυχή, Σε έναν κόσμο που καταρρέει, φλόγα που θα καεί. [Ανδρική φωνή, δυνατά, με ένταση]: Θα λιώσουμε το ψύχος, θα σπάσουμε τη σιωπή, Σε φλόγες καινούριες, θα φτιάξουμε ζωή. Τελικό Ρεφρέν [Δίφωνο, έντονα]: Φοίνικας και Πουλί της Φωτιάς, φλόγες στη νύχτα, Πεθαίνουμε, μα ξαναγεννιόμαστε από τη σπίθα. Ας παγώσει ο κόσμος, ας κλάψει η ντροπή, Η φωτιά μας θα λάμψει, θα δώσει ζωή. Επίλογος [Ψιθυριστά, αιθέριο]: Φοίνικας και Πουλί της Φωτιάς – χορεύουμε στον ουρανό, Από στάχτες και σκοτάδι – ξυπνάμε τον κόσμο ξανά. Ο κόσμος μπορεί να πέσει, μα η μοίρα μας μιλά, Θα καούμε μαζί – στην αιωνιότητα, ψηλά.
