[Verse] Στους δρόμους της πόλης βαριά η σιωπή κάθε φως κι ένα λάθος που ψάχνει φυγή τα όνειρα γράφονται πάντα τη νύχτα κι η πόλη τους δίνει φωνή [Hook] Σαν πόλεμος μοιάζει η κάθε μου μέρα μαθαίνω να ζω με βουητό στον αέρα στον δρόμο που γράφει η νύχτα σιωπή κι η μοίρα μας δείχνει ξανά την αρχή [Verse] Τα φώτα της πόλης σαν σφαίρες περνάνε οι σκέψεις βαριές σαν στρατιώτες γυρνάνε στο βλέμμα του κόσμου χαμένη ψυχή μα μέσα στο χάος γεννιέται ζωή Οι δρόμοι μιλάνε για νίκες και λάθη για φίλους που χάθηκαν πίσω απ’ τα πάθη κι αν γράφει η ζωή μας σενάρια σκληρά θα μάθουμε μόνοι να ζούμε μ’ αυτά [Hook] Σαν πόλεμος μοιάζει η κάθε μου μέρα μαθαίνω να ζω με βουητό στον αέρα στον δρόμο που γράφει η νύχτα σιωπή κι η μοίρα μας δείχνει ξανά την αρχή [Verse] Στάχτες του χθες, μια σπίθα ν’ ανάψει να γράψω μια αλήθεια που δεν θα αλλάξει οι δρόμοι πεδίο, καπνός και σφαγή κι οι λέξεις σαν σφαίρες χαράζουν τη γη Η πόλη καπνίζει μέσα στη νύχτα οι δρόμοι κρατάνε βαριά τη σιωπή κρατώ μια σπίθα στη στάχτη του χρόνου για να θυμάμαι πως ζω, είμαι ακόμη εκεί [Hook] Στα σύνορα της πόλης φωνές και σιωπή οι δρόμοι αδειάζουν — νεκρική η σιγή ερείπια, χάος και ντουμάνι παντού κι απ’ τις στάχτες ξανά θα κάνουμε — ΝΤΟΥ [Outro] ΝΤΟΥ ΝΤΟΥ ΝΤΟΥ ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ ΝΤΟΥ ΝΤΟΥ ΝΤΟΥ ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ
