[Instrument:เสียงพิณม่วนๆ นำมาก่อน ตามด้วยจังหวะกลองสแนร์กระชับๆ รับกับเสียงเบสเดินทำนองสนุกๆ] (Verse 1) ส่องกระจกเห็นรอยตีนกา เส้นผมบนหัวเริ่มเปลี่ยนสีไป ตามกาลเวลา แข้งขาที่เคยไว อาจสิเริ่มไปช้าๆ ร่างกายเริ่มโรยรา ไปตามวัยที่ผันผ่าน (Pre-Chorus) แต่พอลองมอง ลึกลงในแววตา ไฟแห่งความหวัง ยังบ่ยอมมอดดับ ใจยังเต้นตึ้บตั้บ ยังบ่ยอมแพ้สังขาร (Chorus) นี่แหละคือ... ผู้เฒ่า แต่ใจบ่เฒ่านำ บ่แม่นแค่คำเว้า แต่คือเรื่องราวความเป็นจริง หัวใจยังแกร่ง ยังเก๋า ยังสดใสปิ๊งๆ สังขารสิเป็นจั่งได๋... กะช่างมัน แค่ใจดวงนี้ ยังก้าวเดินไปพร้อมโลก... ทุกวันกะพอ (Verse 2) ความเฒ่าความแก่ อาจสิพรากแฮงกาย แต่บ่อาจทำลาย ความกระตือรือร้นข้างใน เรื่องราวใหม่ๆ ยังพร้อมสิเรียนรู้ได้ รอยยิ้มยังเปื้อนใจ ส่งให้คนข้างๆ เสมอ (ใจมันบ่ยอมแก่... เชื่อเต๊อะ) (Bridge) โลกหมุนไวปานได๋ ใจกะยังทันโลก บ่มีคำว่าโศก หัวใจยังวัยรุ่น คือสะพานเชื่อมวัย เอาประสบการณ์มาค้ำจุน เติมพลังอุ่นๆ ด้วยไฟฝันที่ยังบ่มอดลง (Instrumental Solo:โซโล่พิณผสมกีตาร์โซโล่ แบบดุดันแต่สนุกสนาน โชว์ลายลูกเล่นแพรวพราว) (Chorus) นี่แหละคือ... ผู้เฒ่า แต่ใจบ่เฒ่านำ บ่แม่นแค่คำเว้า แต่คือเรื่องราวความเป็นจริง หัวใจยังแกร่ง ยังเก๋า ยังสดใสปิ๊งๆ สังขารสิเป็นจั่งได๋... กะช่างมัน แค่ใจดวงนี้ ยังก้าวเดินไปพร้อมโลก... ทุกวันกะพอ (Outro) อายุเป็นเพียงตัวเลข ที่มันเพิ่มขึ้นไป แต่ความหนุ่มสาวที่แท้จริง... มันอยู่ที่หัวใจ ผู้เฒ่าใจบ่เฒ่านำ... คือความงามที่แท้จริง [End: ดนตรีค่อยๆ ผ่อนจังหวะลง จบด้วยเสียงกีตาร์โปร่งตีคอร์ดทิ้งท้ายนุ่มๆ]
