Sonsuz Karanlık

Bir sabah uyandım, yalnız, sessiz, Her şey darmadağın, içimde dipsiz bir deniz. Gözlerimde yaşlar, hatıralar ağır, Seninle geçen her an içimde yankılanır. Ne kaldı elimde senden başka? Sanki her şey, her söz uçup gitti aniden. Ellerim boş, kalbim yaralı, Seninle gitti sevdam, bu şehirde yalnız kaldı. Sonsuz bir karanlık var içimde şimdi, Gittiğin günden beri içimden çıkmıyor sesin. Unutmak kolay değil, bu acı derinlerde, Her şeyini bıraktın bende, sanki hiç geri dönmeyeceksin. Sonsuz bir karanlık, her şey silik ve soğuk, Yarım kaldı bu sevda, hayat sensiz bomboş bir boşluk. Anılar karanlık bir yolda beni izliyor, Sonsuz bir karanlık, içinde kayboluyorum, yoruluyorum. Gittiğin o anı hatırlıyorum hala, Gözlerinde bir veda vardı, sessiz ve ağır. Her şey bir rüya mıydı, yoksa gerçek miydi? Sensiz geçen her gün sanki bir ömürdü. Ne kaldı elimde senden başka? Sanki her şey, her söz uçup gitti aniden. Ellerim boş, kalbim yaralı, Seninle gitti sevdam, bu şehirde yalnız kaldı. Sonsuz bir karanlık var içimde şimdi, Gittiğin günden beri içimden çıkmıyor sesin. Unutmak kolay değil, bu acı derinlerde, Her şeyini bıraktın bende, sanki hiç geri dönmeyeceksin. Sonsuz bir karanlık, her şey silik ve soğuk, Yarım kaldı bu sevda, hayat sensiz bomboş bir boşluk. Anılar karanlık bir yolda beni izliyor, Sonsuz bir karanlık, içinde kayboluyorum, yoruluyorum. Bir gün belki çıkarım bu karanlıktan, Ama izlerin kalır, geçmez senden kalan. Bu hayat seninle anlamını buldu, Sensiz kaldı her şey, anlamsız ve kırık. Sonsuz bir karanlık var içimde şimdi, Gittiğin günden beri içimden çıkmıyor sesin. Unutmak kolay değil, bu acı derinlerde, Her şeyini bıraktın bende, sanki hiç geri dönmeyeceksin. Sonsuz bir karanlık, her şey silik ve soğuk, Yarım kaldı bu sevda, hayat sensiz bomboş bir boşluk. Anılar karanlık bir yolda beni izliyor, Sonsuz bir karanlık, içinde kayboluyorum, yoruluyorum.