Σιωπή πριν την καταιγίδα, η σκηνή ανασαίνει... Σαν φλόγα που σβήνει στη νύχτα βαθιά Ο έρωτας χορεύει στης ζωής τη σκιά Γλυκό το φιλί μα πικρό το αντίο Μια καρδιά που ραγίζει Σαν γυαλί που θρυμματίζει Αγάπη μου αιώνια Σκιά μου στην αμμουδιά Ο θάνατος σε καλεί Μα η ψυχή μου σε κρατεί... Στα μάτια σου βλέπω τον ήλιο να δύει Η αγάπη μας θάλασσα που ποτέ δε θα σβήσει Το φεγγάρι μας κλαίει μα σιωπή βασιλεύει Μια στιγμή που παγώνει Σαν το χιόνι που λιώνει Αγάπη μου αιώνια Σκιά μου στην αμμουδιά Αν φύγεις, θα σβήσει η γη Μα η ψυχή μου θα σε βρει Στο σκοτάδι φωνάζω το όνομά σου Μα η ηχώ μου χάνεται στ’ όνειρά σου Αν σε χάσω, ποιος θα μου δώσει φως; Η ζωή μου χωρίς εσένα είναι βυθός Αγάπη μου αιώνια Σκιά μου στην αμμουδιά Αν φύγεις, θα σβήσει η γη Μα η ψυχή μου θα σε βρει Η σιωπή αγκαλιάζει το φως που χάνεται...
