[Verse 1] Isang linggo kang kasama, Nais kong mag-isa. Ang puso ko'y nalungkot Nang sinabi mong aalis ka Sa puso ko'y may bahagi Na hinahanap ka pa rin. [Pre-Chorus] Siguro'y may pag-ibig pa rin Kahit ang tiwala'y nasaktan. Siguro'y ang pagbitaw at paghawak Ay parehong mahirap gawin. [Chorus] Kapayapaan higit sa lahat, Kapayapaang higit sa sakit. Ayoko nang mabuhay sa gulo, Ayoko nang mawala ang sarili. Kung ang pag-ibig ay maibabalik Hayaan mong magsimula sa katotohanan. Ngunit kung walang pagsisisi, Pipiliin ko ang kapayapaan at lalayo. Panginoon, kapayapaan higit sa lahat. [Verse 2] Sinabi kong magsimula tayong muli, Ngunit ang panibagong simula Ay hindi paglimot sa nakaraan. May mga sugat na kailangang aminin, May mga pangakong dapat ayusin, May mga pintuang kailangang isara, [Pre-Chorus] Hindi ko kailangan ng pangakong Mawawala rin paglipas ng panahon. Kailangan ko'y buhay na nagpapakita Na tunay ang pagbabalik-loob. [Verse 3] Ang tunay na pag-ibig Hindi tatakbo sa pananagutan Muling bubuuin ang nasira Hindi lamang sa mga salita. Buong kababaang aaminin Kung saan kami nagkamali. [Bridge] Naniniwala pa rin ako sa pagpapanumbalik, Kung muli Mo kaming pag-isahin, Nawa'y ibang buhay na ang aming tahakin— Nakatayo sa katapatan, hindi sa takot na maiwang mag-isa. [Final Chorus] Kapayapaan higit sa lahat, Kapayapaang higit sa sakit. Ayoko nang mabuhay sa gulo, Ayoko nang mawala ang sarili. Kung ang pag-ibig ay maibabalik Hayaan mong magsimula sa katotohanan. Ngunit kung walang pagsisisi, Pipiliin ko ang kapayapaan at lalayo. Panginoon, kapayapaan higit sa lahat. [Outro] Sinabi mong aalis ka. At hindi ko maitatangging masakit pa rin. Marahil hindi nawala ang pag-ibig; Marahil nagbago lamang ang anyo nito. Hindi ko alam ang bukas. Hindi ko alam kung paano matatapos ang ating kuwento. Ngunit ito ang alam ko: Kapayapaan. Katapatan. At Ikaw, Panginoon, higit sa lahat.
