Birinci gün korku, İkinci gün birçok koku, Yarım kalmışlığın sonsuzluğu, Bekliyor oluşumun yorgunluğu.. Karmakarışık özlemin. Sensiz mevsim hep kahverengi, Kokundaki o toz pembeyi arıyorum sanki. Yokluğun parlak bir gri, Bir sarılsam, eminim, Dünyama yeniden doğacak aşkın gökkuşağı. Parmak uçlarında papatyalar, Gözlerinde bir sabah serinliği, Dudaklarında çiğ damlası saklıyor sözlerin, Ne zaman kavuşsam cemreler düşüyor ruhuma..
