[ZWROTKA 1 – WOKAL MĘSKI] Żadne z nas już nie pamięta, Jakie kiedyś były piękne dni, Gdzieś uciekła ta pamięć święta, Została tylko mgła i i te puste dni, Było więcej śmiechu, i wieczory aż do rana. Było Więcej ludzi – mniej ekranów, Teraz każdy patrzy w ścianę, I nie słyszy nawet własnych słów, --- [REFREN – WOKAL MĘSKI] Już nie pamiętamy, jak to było żyć, Bez pośpiechu, bez udawania, bez tych wszystkich kłamstw i gier. Już nie pamiętamy, co to znaczy „być”, Bo każdy tylko biegnie, a nie wie dokąd, gdzie i z kim. Ile jeszcze trzeba stracić, żeby coś zrozumieć w tym? --- [ZWROTKA 2 – WOKAL MĘSKI] Nie ma listów, tylko czaty, Nie ma prawdy – tylko posty, Wspomnienia wklejamy z neta, A w duszy ciągle pusto, prosto. Było kiedyś jakoś lżej, Może biedniej, ale razem, Dziś się mijasz z kimś codziennie I nie znasz go – mimo twarzy. --- [REFREN – WOKAL MĘSKI] Już nie pamiętamy, jak to było żyć, Bez pośpiechu, bez udawania, bez tych wszystkich kłamstw i gier. Już nie pamiętamy, co to znaczy „być”, Bo każdy tylko biegnie, a nie wie dokąd, gdzie i z kim. Ile jeszcze trzeba stracić, żeby coś zrozumieć w tym? --- [BRIDGE – WOKAL MĘSKI] Może to już nie wróci, Może nikt nie zatrzyma dni, Ale gdzieś tam w głębi serca, Czuję, że to nie tak miało być. --- [REFREN KOŃCOWY – WOKAL MĘSKI] Już nie pamiętamy, jak to było żyć, Gdy rozmowa była wszystkim, a nie lajkiem w sieci gdzieś. Już nie pamiętamy, co to znaczy „my”, Ale może jeszcze zdążysz – coś zmienić, coś zatrzymać w tym. Zanim znów zapomnisz… kim naprawdę jesteś, z kim...
