
[Intro – Kurz & Kalt] Tempus… aeternum… Unum fluit. Alterum manet. Inter eos ruptura. Ooo— mmm— [Praefatio] Tempus ambulat. Aeternum manet. Unum consumit. Alterum non sentit. Inter eos nulla pactio, nulla misericordia. Solum conflictus sine voce. [Chant I – Die Gegensätze] Tempus numerat. Aeternum ignorat. Tempus vulnerat. Aeternum non dolet. Tempus promittit finem. Aeternum non promittit quidquam. [Responsorium – Ruf und Antwort] (Cantor:) Quid est tempus? (Chorus:) Ferrum lentum. (Cantor:) Quid est aeternum? (Chorus:) Murus sine porta. [Chant II – Der Verschleiß] Dies cadit in diem. Noctes se devorant. Cor pulsans meminit. Cor stans non curat. Tempus rogat. Aeternum non audit. [Interlude – Vokalise des Vergehens] Ahhh— Ooo— Eeee— (lentum, frangens) [Chant III – Der Mensch dazwischen] Homo nascitur in tempore, sed somniat aeternum. Manus eius sunt breves. Desiderium immensum. Et inde dolor. [Responsorium – Erkenntnis] (Cantor:) Potest tempus vincere? (Chorus:) Non potest. (Cantor:) Potest aeternum perdere? (Chorus:) Non curat. [Chant IV – Die Grausamkeit] Tempus est crudelis quia sentit. Aeternum est crudelius quia non sentit. Unum occidit lente. Alterum spectat. [Processio – Endloser Zyklus] Nascor. Cresco. Deficio. Aeternum non mutatur. Quod fuit, iterum erit. Quod perit, non memoratur. [Chorus – Hypnotische Wiederholung] Tempus contra aeternum. Tempus contra aeternum. Tempus contra aeternum in nobis. [Chant V – Letzte Einsicht] Non est victoria. Non est reconciliatio. Tempus consumit se ipsum. Aeternum superstes est sine gloria. [Finalis – Auflösung] Quando tempus cadet, nullus applaudat. Aeternum non triumphat. Solum manet. [Outro – Nach dem Vergehen] Tempus… deficit… Aeternum… tacet… Non finis. Non initium. Solum differentia sine sensu. (Ooo…) (mmm…) (ahh…)

