Nótt… ég hélt allt væri kyrrt en eitthvað byrjaði áður en ég sá það Vargarnir vakna ekki skyndilega heldur eins og þeir hafi alltaf beðið Nóttin leggst þungt yfir fjöllin og líkaminn minn svarar áður en ég hugsa að ég ætti kannski að snúa við en ég geri það ekki spor birtast í snjónum og ég fylgi þeim þó þau passi ekki eins og þau hafi verið skilin eftir fyrir mig Náttavargir kalla mig ekki með rödd… en ég heyri samt Náttavargir kalla mig og ég hætti ekki Ævin sekkur hægt úr höndunum á mér ekki allt í einu heldur bita fyrir bita eldar slokkna ekki þeir bara hætta að skipta máli og ég man ekki hvenær það breyttist Náttavargir kalla mig og ég svara áður en ég ákveð það Náttavargir kalla mig og eitthvað í mér fylgir Blóðið mitt fer leiðir sem ég kann ekki og rúnir eru þar án þess að vera ristnar andar koma nær án þess að hreyfast og ég hætti að spyrja hvers vegna Ég hleyp með þeim eða… nei ég var aldrei að hlaupa bein mín breytast án sársauka eins og þau hafi alltaf vitað ég var ekki kallaður ég var valinn
