[Intro] „Mag ik u wat vragen?”, sprak de man zo zacht, Bij het speciaalbier, zo onverwacht. „Hoe krijg je zo’n knotje in je haar?” En ik liet het zien, zo simpel en klaar. (Couplet 1) Een ongeschoren oudere man, Lange grijze manen, hij stond daar maar aan. „Ik heb het laten groeien, voor kinderen in nood, Maar grijze haren, die willen ze niet,” zei hij groot. (Refrein) „Mag ik u wat vragen?”, sprak de man zo zacht, Bij het speciaalbier, zo onverwacht. „Hoe krijg je zo’n knotje in je haar?” En ik liet het zien, zo simpel en klaar. (Couplet 2) Verontwaardigd en toch zo lief, Hij gaf voor hen die leven in verdriet. „Mijn haar voor kinderen met kanker,” zei hij fier, „Maar grijze haren, die willen ze niet hier.” (Bridge) Zo veel gegeven, met een hart zo groot, Maar grijze haren, een ander lot. Toch blijft zijn daad voor altijd staan, Voor kinderen in nood, voor altijd gedaan. (Outro) Een ontmoeting zo klein, maar zo diep geraakt, Een verhaal van liefde, dat nooit verzaakt. Grijze haren, of niet gewenst, Zijn daad van liefde blijft, ongekend. [Fade to silence]
