Mert Demir - Kırık Umutlar

Ne zaman senin adını duysam, yüreğim sızlar, Anılar içimde kalır, geceleri sarar. Karanlık sokaklarda sensiz kaldım bak, Dudaklarımda kırık umutlar, göğsümde derin bir ah. Gözlerin uzak bir masal gibi, Kulaklarımda çınlar son sözlerin. Bu yalnızlık öyle ağır ki, Kaçamam, gölgen peşimden gelir. Bu ayrılık ateşi kalbimi yakar durur, Ruhumda kapanmayan yaralar açar. Her nefesimde sen varsın, hiç gitmiyorsun, Acıların ortasında, duygularım donar. Kırık umutlar savrulur rüzgârda, Sen yoksun ya, dünya bana çok soğuk. Güneş doğsa bile gölgesi vurmaz içime, Aklım hep sende kalır, düğümlenir içimde. Hasretin kanar durur, geçmez zaman, Unutmam imkânsız, gözlerimde sen kalan. Sokak lambaları kör, karanlık büyür, Yüzümde hüzün, gönlümde bir sızı. Her şarkı sana çalar, sensizim diye, Çıkmaz bir yolda kaldım, kayboldu tüm ışık. Bu ayrılık ateşi kalbimi yakar durur, Ruhumda kapanmayan yaralar açar. Her nefesimde sen varsın, hiç gitmiyorsun, Acıların ortasında, duygularım donar. Kırık umutlar savrulur rüzgârda, Sen yoksun ya, dünya bana çok soğuk. Belki bir gün tekrar çalar kapımı umudun, Ama şimdi sensizlikle boğuşur dururum. Ne kadar kaçsam da saklanamam bu acıdan, Şu gökyüzü altında her şey sensiz, yorgun. Bu ayrılık ateşi kalbimi yakar durur, Ruhumda kapanmayan yaralar açar. Her nefesimde sen varsın, hiç gitmiyorsun, Acıların ortasında, duygularım donar. Kırık umutlar savrulur rüzgârda, Sen yoksun ya, dünya bana çok soğuk.