Güneş doğuyor pencereme

[verse1] Güneş doğuyor pencereme usul usul Ama içimde hâlâ gece, sensiz soğuk Bir kahve yaptım, sen yoksun yine yanımda Dumanı tüter… yalnızlık kokar odamda [pre-chorus] Ne sabahlar doğdu sensizliğe Ne geceler sustu içimde Bir sen eksik kaldın bu hayatta Gerisi hep yalan, hep hikâye [chorus] GÜNEŞ DOĞUYOR… Ama içim hâlâ gece… Aydınlık vuruyor yüzüme Karanlık çöker yüreğime GÜNEŞ DOĞUYOR… Ama ben hâlâ sende… Bir umut kalmış içimde O da kaybolur her günde… [verse2] Güller solmuş masamda sensizliğe Renkler bile küsmüş artık kalbime Dokunsan uyanırım sandım bir an Meğer ben uykusuz kalmışım sana [pre-chorus] Bir adım atsaydın gelirdim sana Bir söz deseydin dönerdim başa Ama sen sustun, ben yandım içten Bir ömür kaldım yarım hece [chorus] GÜNEŞ DOĞUYOR… Ama içim hâlâ gece… Işıklar dolsa da her yere Ben karanlıkta kaldım yine… GÜNEŞ DOĞUYOR… Ama ben hâlâ sende… Ne giden döndü geriye Ne kalbim alıştı sensizliğe… [bridge – şiir] Bir sabah daha doğdu… Ama ben doğamadım içimden Sen gittin… Ben hâlâ senden çıkamadım… [outro – fısıltı] Güneş doğuyor… Ama içim… Hâlâ gece…