พึงสำรวมจิต

(Intro) เสียงลมแผ่วพลิ้วผ่าน ดอกไม้ไหวเอน ใจที่เคยโลดเต้น ค่อยๆ พักลงช้าๆ (Verse 1) ในโลกที่หมุนไป แสงสีเข้าตา เรื่องราวปัญหา ถาโถมเข้ามาทุกวัน ความคิดฟุ้งซ่าน ดึงพาไปไกลแสนนาน ลืมเลือนวันวาน ลืมปัจจุบันที่เป็นอยู่ (Pre-chorus) จิตใจไม่หยุดนิ่ง ดั่งวานรไม่เคยหลับใหล กระโดดข้ามไป ไม่เคยพบความสงบเลย (Chorus) โอ้ใจเอ๋ย พึงสำรวมจิตไว้ กลับมาอยู่กับกาย ลมหายใจเข้าออกรู้ มองดูความรู้สึก ไม่ต้องไปยึดถือ แค่เฝ้าดู เฝ้ารู้ อย่างเป็นกลาง (Verse 2) เสียงนกยังขับขาน ต้นไม้ยังยืนต้น ธรรมชาติไม่สับสน ดำเนินไปตามครรลอง เหตุใดใจเราเล่า จึงเร่าร้อนไม่ปรองดอง ปล่อยให้ความหม่นหมอง ครอบงำอยู่ร่ำไป (Pre-chorus) จิตใจไม่หยุดนิ่ง ดั่งวานรไม่เคยหลับใหล กระโดดข้ามไป ไม่เคยพบความสงบเลย (Chorus) โอ้ใจเอ๋ย พึงสำรวมจิตไว้ กลับมาอยู่กับกาย ลมหายใจเข้าออกรู้ มองดูความรู้สึก ไม่ต้องไปยึดถือ แค่เฝ้าดู เฝ้ารู้ อย่างเป็นกลาง (Bridge) ความสุขที่แท้จริง อยู่ไม่ไกลเกินเอื้อม เพียงแค่เราเตรียม พร้อมที่จะเข้าใจ ภายในตัวของเรา มีเพชรที่ซ่อนไว้ เพียงแค่เปิดใจ มองให้ลึกซึ้งเข้าไป (Chorus) โอ้ใจเอ๋ย พึงสำรวมจิตไว้ กลับมาอยู่กับกาย ลมหายใจเข้าออกรู้ มองดูความรู้สึก ไม่ต้องไปยึดถือ แค่เฝ้าดู เฝ้ารู้ อย่างเป็นกลาง (Outro) สำรวมจิต... คืนสู่ความสงบ พบความจริงแท้... ในใจเราเอง