اصالتِ خاموش

I composed this piece in honor of women worldwide who suffer under oppressive systems and toxic patriarchal norms—those deprived of liberty, banned from education, and mandated to wear the hijab, niqab, or burqa. اصالتِ خاموش نه حدیثِ رخ و زلف است در این کهنه دیار سخن از ریشهٔ صبری‌ست به پهنایِ روزگار در پسِ پردهٔ تاریخ، به آرامی و صمت بارِ اندوهِ جهان رفت به دوشِ تو وقار بی‌هیاهویِ کلام... بی‌نیاز از داوری... تو همان اصالتِ خاموش در متنِ زمانی بی‌نیاز از ثنا و فارغ از هر گمانی در حیاتِ کهنِ خاک، تو آن نوریِ پاک که در آغوشِ سکوتش بشکفد باغ و بهار نه نیازمندِ ثنایی، نه سراپا گله‌ای که تو خود استواری، چو ستونِ کوهسار حرمتِ خلوتِ تو، سایه‌گهِ اهلِ دیار پایدار و مستمر، دور ز غوغایِ جهان بی‌هیاهویِ کلام... بی‌نیاز از داوری... تو همان اصالتِ خاموش در متنِ زمانی بی‌نیاز از ثنا و فارغ از هر گمانی در حیاتِ کهنِ خاک، تو آن نوریِ پاک که در آغوشِ سکوتش بشکفد باغ و بهار در امتدادِ زمان... آرام، پرشکوه... Lyrics by ©2026 Vrucos– All Rights Reserved