Jouw stilte (Remix)

# JOUW STILTE [Intro — bijna gesproken] Jouw stilte is oorverdovend. En jouw kilte... jouw kilte is niet de jouwe. Dat weet ik. Omdat ik ooit de warmte heb gekend die eronder zat. [Verse 1] Je zegt niets meer, maar ik hoor je overal. In de kamer, in de nacht, in iedere lege stoel. Ik heb geleerd hoe afwezigheid kan klinken, hoe één gesloten deur een heel huis vullen kan. En iedereen zegt dat stilte niets betekent. Maar zij hebben nooit jouw stilte gehoord. [Pre-Chorus] Want ik ken de stem achter dat zwijgen. Ik ken het hart achter die muur. En daarom doet het meer pijn dan wanneer je gewoon zou zeggen: het is voorbij. [Chorus] **Jouw stilte is oorverdovend, jouw kilte is niet de jouwe. Ik heb je anders gekend, ik heb je anders vertrouwd.** **Je kunt doen alsof ik weg ben, alsof wij nooit hebben bestaan. Maar wat ooit echt liefde was, leert niet zomaar weg te gaan.** Jouw stilte is oorverdovend. **Maar ik hoor nog altijd jou.** [Verse 2] Ik herinner me je handen, niet hoe ze eruitzagen, maar hoe veilig de wereld erin voelde. Ik herinner me je ogen, niet hun kleur, maar hoe ze ooit zeiden: *blijf.* Zonder één woord. En misschien is dat wat mij breekt: dat dezelfde mond die ooit mijn naam zacht maakte, nu niets meer zegt. [Pre-Chorus] Ik zoek geen schuld. Ik zoek geen winnaar. Ik zoek alleen waar wij verdwenen zijn. Want liefde kan toch niet van alles naar niets gaan zonder ergens iets achter te laten? [Chorus] **Jouw stilte is oorverdovend, jouw kilte is niet de jouwe. Ik heb je anders gekend, ik heb je anders vertrouwd.** **Je kunt doen alsof ik weg ben, alsof wij nooit hebben bestaan. Maar wat ooit echt liefde was, leert niet zomaar weg te gaan.** Jouw stilte is oorverdovend. **Maar ik hoor nog altijd jou.** [Bridge — alleen piano en stem] Misschien antwoord je nooit. Misschien is dit alles wat er van ons overblijft: jij daar, ik hier, en een afstand die groter werd dan wij ooit bedoeld hadden. Maar geloof me— ik vraag je niet om gisteren terug te geven. Ik wou alleen dat je één keer kon horen hoe hard jouw niets in mij nog klinkt. [Stilte] [Final Chorus — groter] **JOUW STILTE IS OORVERDOVEND, MAAR JOUW KILTE IS NIET JIJ.** **IK HEB DE WARMTE OOIT GEVOELD, DUS ZEG ME NIET DAT DIE VERDWIJNT.** Je mag mij uit je dagen wissen, je mag voorbijgaan aan mijn naam. **Maar wat ooit echt liefde was, blijft ergens verder bestaan.** En misschien hoor jij niets meer. Misschien is dat wat liefde doet: één gaat verder in de stilte... **en één hoort alles dubbel goed.** [Outro — bijna fluisterend] Jouw stilte is oorverdovend. Maar ergens... heel diep onder die kilte... hoor ik nog altijd jou.