Mała wariacja inspirowana wierszem J. Tuwima "Lokomotywa" [Verse 1] Choćby przyszło tysiąc rąk, Każda silna, twarda dłoń, Nie uniosą tego dnia – Stal ma w sobie własny żar. Gwizd przecina ciszy mur, Świst rozdziera ciężki kurz, Para wzbiera, serce w takt, Koła budzą martwy świat. [Pre-Chorus] Powoli… jeszcze krok… Napięcie rośnie wprost… [Chorus] Para w żyłach, ogień w tłok! Ruszaj, pędź, rozdzieraj mrok! Stuka rytm jak dziki puls, Miasto drży od stalowych nut! [Verse 2] Najpierw sennie, ciężko, w dal, Jakby ważyła cały świat, Szarpie wagę, łamie strach, Pęd nabiera w iskrach dnia. Most i tunel, las i dym, Horyzonty rwą się w pył, Dudni ziemia, dudni czas, Bieg zamienia ciszę w krzyk! [Bridge] Co ją pcha? Co daje moc? Nie mięśnie, nie ludzki los – Tylko wrzący, dziki szał, Para, która gna przez stal! [Final Chorus | [(repeat Chorus)] [Outro] © 2026 Czukir | Ta praca jest chroniona. Brak reprodukcji, redystrybucji lub wykorzystania komercyjnego bez pisemnej zgody. Remiksowanie jest dozwolone w Suno przy użyciu oficjalnej funkcji “REMIX”, pod warunkiem, że oryginalnemu artyście zostanie przyznane odpowiednie uznanie. Szanuj sztukę, szanuj artystę.
