5. Bo nasza miłość jak nocny żar

Zwrotka 1 Na wzgórzu wiatr układa pieśń, księżyc w jeziorze gubi blask. Widziałem ją tam pośród mgieł — jakby wołała mnie jeszcze raz Refren Bo nasza miłość jak nocny żar, co zgasł, nim świt go musnął blaskiem I noszę w sobie ten cichy ślad, choć miałem już nie czuć nic w nas Zwrotka 2 Mówią — zostaw to, nie wracaj tam, nie budź już dawnych, pustych dni. Lecz kiedy milknie cały świat, jej głos jak dym nade mną drży. Refren Bo nasza miłość jak nocny żar, co zgasł, nim świt go musnął blaskiem I noszę w sobie ten cichy ślad, choć miałem już nie czuć nic w nas Zwrotka 3 Pod starym dębem, w letni zmierzch, wiatr niósł przysięgi ciche dwie. Jej dłoń na chwilę w dłoni mej — i wszystko znikło jak poranny sen Bridge Na brzegu snu wciąż stoję sam, gdzie wrzosów zapach niesie noc. Jej oczy w gwiazdach widzę wciąż, choć wiem — nie wróci już. Refren (finał) Bo nasza miłość jak nocny żar, co zgasł, nim świt go musnął blaskiem I noszę w sobie ten cichy ślad, choć miałem już nie czuć nic w nas Outro A kiedy cisza spadnie jak śnieg, powróci szeptem dawny ślad. Miłość, co przeszła przez noc i cień — nie znika - tak do końca z nas.