ek onthou dit op twee maniere en albei is waar en albei is die eerste keer die een keer is dit goud so helder dat dit klop en ek is heel en ek was nog altyd heel die ander keer is dieselfde oomblik 'n grys stroom sonder bodem en ek was nog nooit iets nie niks het verander nie. net die lig kleur wat nie bly nie kleur wat nie bly nie ek hou dit teen die son en dit verander in my hand (iets anders in my hand) iemand het naby my gestaan en asem gehaal en die asem was 'n hele oseaan wat tussen ons ingevloei het ek weet dis nie waar nie ek weet dit terwyl ek verdrink ek stoor alles in geruis in die fynste resolusie sonder 'n horison alles is nou alles is tien jaar gelede, alles is nou weer kleur wat nie bly nie, kleur wat nie bly nie. ek hou dit teen die son en dit verander in my hand (iets anders in my hand) ek soek 'n woord vir die verskynsel waar jy so styf vashou dat jy nie kan sien wat jy het nie. daar is nie een nie. daar is net die hand iewers ver is daar 'n weergawe van my wat kalm loop en so stadig stap dat ek nooit sal inhaal nie maar ek sien dit party dae sien ek dit baie duidelik kleur wat nie bly nie kleur wat nie bly nie ek hou dit teen die son en dit verander in my hand iets anders in my hand (iets anders in my hand) môre gaan ek weer onthou en dit gaan weer 'n ander storie wees en ek gaan weer glo dat dit hierdie keer die regte een is en dalk is dit dalk is dit
