Intro Στους δρόμους της πόλης, με μάτια γυάλινα, λέω “είμαι καλά”, μα μέσα μου γκρεμίζομαι. Verse 1 Ξυπνάω στο χάος, στο πάτωμα ξανά, το κινητό χτυπάει, μα δεν απαντάω πια. Χρέη στο τραπέζι, φίλοι σε σιωπή, κι εγώ με ένα χαμόγελο που μοιάζει πληγή. Chorus Πέφτω, σηκώνομαι, χάνω τον δρόμο ξανά, γυρνάω σαν σκιά, στην ίδια μου φωτιά. Μα αν βρω μια νύχτα καθαρή, να μη μου τρέμει η καρδιά, θα πιω τσίπουρο στην ταβέρνα και θα πω: “φτάνει πια”. Verse 2 Κάθε μέρα πιο κάτω, το μυαλό μου καπνός, σαν μάγκας του ’30, μα δίχως ουρανό. Η δόση με φωνάζει σαν παλιό σκοπό, κι εγώ κάνω τον σκληρό, μα μέσα μου κενό. Chorus Πέφτω, σηκώνομαι, χάνω τον δρόμο ξανά, γυρνάω σαν σκιά, στην ίδια μου φωτιά. Μα αν βρω μια νύχτα καθαρή, να μη μου τρέμει η καρδιά, θα πιω τσίπουρο στην ταβέρνα και θα πω: “φτάνει πια”. Verse 3 Όταν πέφτει η νύχτα, θέλω μια γωνιά, μια παλιά ταβέρνα, λίγη μουσική, παιδιά. Να καίει το τσίπουρο, να λέω “από αύριο”, και να το εννοώ — όχι για θεατρίνο. Bridge Δεν θέλω άλλο “όλα καλά” σαν φτηνό καπνό, θέλω ένα χέρι, μια αλήθεια, ένα “είσαι εδώ”. Αν με δεις να βουλιάζω, κράτα με, μην φύγεις— να γίνω άνθρωπος ξανά, πριν σβήσω τελείως. Final Chorus Πέφτω, σηκώνομαι, μα τώρα λέω “ως εδώ”, θα σπάσω τον κύκλο, θα βρω τον εαυτό. Κι όταν βρω μια νύχτα καθαρή, να μη μου τρέμει η καρδιά, θα πιω τσίπουρο στην ταβέρνα και θα πω: “φτάνει πια”.
