(INTRO organy solo – bardzo cicho): Dni nie znikają nagle. One oddychają…rytmem pomiędzy tym, co było, a tym, co jeszcze nie przyszło. (ZWROTKA I żeńskie solo – spokojne, operowe): Jest taki moment w nocy, gdy czas przestaje się spieszyć. Nie należy już do wczoraj, a jutro jeszcze milczy. Czuję, jak wszystko we mnie wraca do prostego rytmu. Jakby życie przypominało, że wystarczy oddychać. (REFREN chór mieszany + organy szeroko): To jest oddech pomiędzy dniami, gdzie nic nie trzeba zmieniać. To jest oddech pomiędzy dniami — czyste trwanie. (chór męski, gregoriański): In tempore… in silentio… (ZWROTKA II męskie solo – niski, spokojny): Nie pytam już, co nadejdzie. Nie rozliczam tego, co minęło. Wystarczy mi to miejsce, gdzie serce nie musi wybierać. Organy niosą ciężar chwili, jakby znały ją od zawsze. A chór splata głosy z tym, czego nie umiem nazwać. (REFREN chór pełny, powolny, organy podnoszą się i opadają): To jest oddech pomiędzy dniami, pomiędzy światłem a snem. Nie prosi o więcej, nie domaga się sensu. (MOST dialog solówek + chór w tle): (Ona): Jeśli wszystko ma swój czas… (On): …to ten czas jest teraz. (chór bardzo cicho): Aaaaah… (ZWROTKA III żeńskie solo bardzo wysoko, delikatnie): Niech ta noc mnie nie ominie. Niech mnie nie wypchnie w jutro. Bo właśnie tutaj uczę się, że życie nie składa się z punktów — lecz z oddechów. I jeśli Bóg mówi teraz, to mówi właśnie tak: bez słów, bez pośpiechu. (REFREN FINAŁOWY) (chór + organy pełne, ale spokojne): To jest oddech pomiędzy dniami, który podtrzymuje świat. Nie cisza martwa — lecz cisza żywa. (gregoriański chór męski): Aeternum… (CODA same organy, jeden akord wygasający): Oddychaj. Słuchaj. Patrz To wystarczy. To twój ekran życia.
0/500