[Intro - spoken low male voice] Πήρα ψηλά… κανείς. Μόνο η ανάσα μου και τύψεις στον τοίχο. [Chorus - melodic spoken rap] Πήρα τον Θεό, μα βγήκε σιωπή, μάλλον κι Εκείνος κουράστηκε να δίνει. Έχω μια κόλαση μέσα κλειστή, κι όποιος με αγάπησε άρχισε να σβήνει. Πήρα τον Θεό, μα βγήκε σιωπή, ούτε ένα σημάδι, ούτε ένα “μείνε”. Αν είμαι πληγή που δεν κλείνει στη γη, πες μου ποιος φταίει που ακόμα αναπνέει; [Verse 1 - tight dark rap] Έμαθα να χάνω πριν μάθω να ζω, είχα φως, μα το σκότωνα εγώ. Ό,τι αγάπησα το κράτησα σφιχτά, μέχρι που πνίγηκε στα χέρια μου αργά. Δεν είμαι κακός, είμαι λάθος βαθύ, άνθρωπος σκάρτος σε σώμα που αντέχει. Γέλασα χωρίς ψυχή, μα μέσα σιωπή, κι ό,τι φοβόμουν ακόμα με τρέφει. [Pre-Chorus - intimate, rising tension] Κι αν πέσω απόψε, μην πεις προσευχή, δεν θέλω άλλο ουρανό να ενοχλήσω. Αν κάποιος ρωτήσει πού είχα χαθεί, πες του: “στο τέλος φοβήθηκε να ζήσει”. [Chorus - wider emotional hook] Πήρα τον Θεό, μα βγήκε σιωπή, μάλλον κι Εκείνος κουράστηκε να δίνει. Έχω μια κόλαση μέσα κλειστή, κι όποιος με αγάπησε άρχισε να σβήνει. Πήρα τον Θεό, μα βγήκε σιωπή, ούτε ένα σημάδι, ούτε ένα “μείνε”. Αν είμαι πληγή που δεν κλείνει στη γη, πες μου ποιος φταίει που ακόμα αναπνέει; [Verse 2 - darker rap delivery] Δεν ήρθα από αγάπη, ήρθα από ζημιά, από κάτι βράδια που δεν είχαν γυρισμό. Μετράω φωνές σε κλειστά κινητά, μα καμία δεν ακούει τον δικό μου λυγμό. Έκανα φίλους τη νύχτα και το στρες, έχτισα μέσα μου σπίτι κρύο. Άλλοι φοβούνται τις άδειες στιγμές, εγώ τις γεμίζω μ’ ένα παλιό μου αντίο. Μη με ρωτάς αν μπορώ να σωθώ, δεν έχω χάρτη, έχω μόνο σημάδια. Περπάτησα τόσο κοντά στον γκρεμό, που τώρα ο γκρεμός μου μιλάει τα βράδια. [Bridge - almost whispered, cinematic tension] Κι αν δεν απάντησε κανείς, ίσως η σιωπή να ’ταν σημάδι. Ζήταγα φως για να σωθώ, μα έδινα όνομα στο σκοτάδι. Δεν θέλω θαύμα, θέλω αντοχή, να βγω απ’ τον φόβο που μέσα μου τρέχει. Αν είμαι ακόμα εδώ στη γη, κάτι βαθιά μου ακόμα αντέχει. [Final Chorus - strongest emotional delivery] Πήρα τον Θεό, μα βγήκε σιωπή, μάλλον κι Εκείνος κουράστηκε να δίνει. Έχω μια κόλαση μέσα κλειστή, κι όποιος με αγάπησε άρχισε να σβήνει. Πήρα τον Θεό, μα βγήκε σιωπή, μα δεν το έκλεισα — περίμενα λίγο. Κι αν δεν μου μίλησε Εκείνος εκεί, μπορεί να μου είπε: “σήκω και φύγε”. [Outro - spoken, exhausted] Πήρα τον Θεό… μα βγήκε σιωπή. Κι όμως… κάπου στη σιωπή άκουσα εμένα.