MeoEdebiyat - MeoŞiir - Kehribar Zamanlar ve Antik Bilmeceler

[Melancholic Ambient Intro] [Quiet drone and slow, deep breath] [Narration] Ruhtan katran, Ağaçtan reçine, Sızması gerek bazen, Şiire konu hüzne. Diz dize verip kelimeler, Dizilmeli dize dize... [Pause] [Spoken] Kabuğunu delip geçince, Yürekte kan, ağaçta akma; Dimdik dura dura sarılacak onca yara, Gerçeğin yüzüne amber akmakta; Derdi sivri yaratan evren, Çaresini hapsetmiş-altın bir akne... [Spoken - Emotional and Deep] Dilden ve dimağdan düşen, Sanılırken kabukta sarı kangren; Şiire hapsolmuş fosilleşmiş bir hecede, Ölüme yatmış antik bir bilmece. Bu zanaat yalnızca şairin, Biriktiği o fosil duygular anıtının baş köşesinde. [Pause] [Narration] Ölümlülerin, Ölümsüz zırhlarına ilmek, İçimize işlemiş koyu kahve düşler... Köklerinden beslenen nice kalemler, Yapraklarıyla döküldüler belki de. [Dramatic Pause] [Spoken - Slow and Heavy] Geriye kalan, Kan. Katran. Donmuş dizeler. Amber renkli anılarında gezinen, Minik ve acıyla dondurduğumuz, Kehribar rengi sivrisinekler. [Outro - Whispered and Slow] Şimdilik, çok önemsiz... Henüz birkaç milyar yıl okunagelmemişiz! [Fade to absolute silence] [End]