[Verse] Έγινε της πουτάνας το κάγκελο. Πούστηδες και παλικάρια γίναμε μαλλιά κουβάρια. Κώλος και βρακί. Πάρε κώλο-δώσε κώλο, γνώρισες τον κόσμο όλο. [Verse 2] Μαλλί βαμβάκι, ψωλή φαρμάκι. Άσπρα γένια, πούτσα σιδερένια. Χάσκει ο κώλος να βγει η ψυχή του. Ο γέρος ή από πέσιμο ή από χέσιμο. [Chorus] Γάμα με να σε γαμώ να περνούμε τον καιρό. Μ’ ένα χέσιμο και δυο, δεν περνάμε τον καιρό. [Verse 3] Ξένος κώλος, ξένος πόνος. Χέστηκε η φοράδα στ’ αλώνι. Εκατό ξυλιές στον ξένο κώλο λίγες είναι. Στ’ αρχίδια μας κι εμάς –Κωστής Παλαμάς. Το χωριό καιγότανε και η Μαριώ γαμιότανε. [Verse 4] Η μαλακία πάει σύννεφο. Πούτσες μπλε κι αρχίδια καπαμά. Της θείας σου ο πάτος γαρύφαλλα γεμάτος. Η προσταγή σου φιρμάνι κι ο κώλος σου ντουμάνι. [Chorus] Σαν κλαμένο μουνί. Για να σφίξουν οι κώλοι. Αν σου βαστάει ο κώλος...


