[Verse 1] We begonnen op een wave, alles voelde zo goed, Nu zijn we twee vreemden met dezelfde route. Jij aan je kant, ik aan de mijne, Maar ik zie je nog verschijnen tussen al die timelines. Eerst was je m'n rust, nu ben je m'n stress, Elke discussie werd een nieuwe test. We zeiden "voor altijd", dat was de intentie, Nu praten we alleen nog via onze frustratie. Geen tijd voor elkaar, wel tijd voor gezeik, Elke kleine fout werd meteen een strijd. Ik stuurde nog een app, jij liet me op gelezen, Sinds die dag zijn we nooit meer hetzelfde gebleven. Te veel gebeurd, te veel opgekropt, Te veel gevoelens die niemand meer dropt. We deden alsof alles vanzelf zou gaan, Maar liefde zonder aandacht houdt het niet lang vol, damn. [Pre-Chorus] Want wat is liefde als het pijn blijft doen? Wat is dichtbij als je afstand voelt? We zitten samen in dezelfde zone, Maar voelen ons allebei verloren. [Chorus] Samen maar toch alleen, Jij naast mij maar je bent nergens heen. Liefde en haat in dezelfde scene, Ene dag een tien, andere dag min één. Geen tijd, altijd bezig met de race, Vergeten hoe het voelde toen we face to face. Te veel gebeurd, te veel dat ons breekt, Maar ik denk nog aan jou als de nacht weer spreekt. Samen maar toch alleen, Alsof niemand ziet wat er echt verscheen. We zijn kapot gegaan zonder geluid, Maar ik krijg jou nog steeds niet uit m'n mind. [Verse 2] We gooiden met woorden alsof het niks was, Nu liggen de scherven van ons op het asfalt. Trots in de weg, dus niemand zei sorry, We bleven maar rennen in dezelfde story. Jij wilde aandacht, ik wilde ruimte, Nu zijn we allebei kwijt wat ons verbond toen. Ik zeg dat ik klaar ben, maar ik lieg tegen mezelf, Want als ik je naam hoor voel ik nog steeds die helft. Iedereen zegt dat tijd alle wonden heelt, Maar niemand vertelt hoe leeg die stilte voelt. Dus ik vul m'n dagen met werk en met plannen, Maar 's nachts zijn het nog steeds jouw herinneringen die landen. Liefde werd haat, haat werd gemis, Gek hoe iemand tegelijk je vloek en zegen is. Ik wilde vergeten, maar dat lukt niet echt, Want sommige hoofdstukken eindigen slecht. [Bridge] Misschien waren we goed, maar niet op het moment, Misschien waren we blind voor wat echt belangrijk bent. Misschien ging het stuk door de druk van de tijd, Of misschien verloren we gewoon onze vibe. [Chorus] Samen maar toch alleen, Jij naast mij maar je bent nergens heen. Liefde en haat in dezelfde scene, Ene dag een tien, andere dag min één. Geen tijd, altijd bezig met de race, Vergeten hoe het voelde toen we face to face. Te veel gebeurd, te veel dat ons breekt, Maar ik denk nog aan jou als de nacht weer spreekt. [Outro] Nu scroll ik door foto's die niemand meer ziet, Zoek ik naar antwoorden in oude muziek. Samen maar toch alleen, dat blijft het refrein, Want soms verlies je iemand die ooit alles leek te zijn.
0/500