[Verse 1] Çatılmadan yerin göğün binası Muallakta iki nura düş oldum Birisi Hakk’ın, birisi aşkın Lahmike lahmi de bire düş oldum. [Verse 2] Ezdi aşkın şerbetini hoş etti Birisi doldurdu, biri nuş etti İkisi bir derya olup coş etti La’l ü mercan, inci dür’e düş oldum. [Verse 3] O deryâ yüzünden gezdim bir zaman Yoruldu kanadım, dedim el aman Erişti cârıma bir ulu sultan Şâhin bakışlı ere düş oldum. [Verse 4] Açtı nikâbını ol ulu sultân Yüzünde nurdan bir nişan göründü Kâf ü nûn suresin okudum o ân Arş-ı kürs binasında yâre düş oldum. [Verse 5] Ben Âdem’den evvel çok geldim gittim Yağmur olup yağdım, ot olup bittim Bülbül olup firdevs bağında öttüm Bir zaman gül için hâra düş oldum. [Verse 6] Âdem ile balçık olup ezildim Bir noktada dört hurufa yazıldım Âdem’e çalı olup Şit’e süzüldüm Muhabbet şehrinde kara düş oldum. [Verse 7] Mecnun olup Leylâ için dolandım Buldum mahbûbumu, inanıp kandım Gılmanlar elinden hülle donandım Dostun visâlinde nâra düş oldum. [Verse 8] On dört yıl dolandım pervanelikte Sıdkı ismim buldum divanelikte Sundular aşk meyin mestânelikte Kırkların ceminde dâra düş oldum. [Verse 9] Sıdkıyam, çok şükür didâra erdim Aşkın pazarında hak yola girdim Gerçek âriflere çok metâ verdim Şimdi o Pîr’in eteğine düş oldum.
