o-o-o [Verse 1] เพื่อนโทรมาชวนไปกินข้าว ฉันรีบก้าวจนลืมทุกอย่าง สะพายกระเป๋า วิ่งออกจากบ้าน ไม่ทันมอง...ซิปที่เปิดค้าง ลมพัดผ่านสวนหน้าบ้าน บางสิ่งหล่นโดยไม่รู้ตัว หูฟังข้างหนึ่งจากกระเป๋า หายไปพร้อมความชุลมุน [Pre-Chorus] คิดว่าเดี๋ยวคงหาเจอ ก็แค่ของชิ้นเล็กชิ้นหนึ่ง [Chorus] บางครั้งชีวิต...ไม่ได้ทำของหาย แต่ความรีบต่างหากที่ขโมยมันไป เรามัวแต่วิ่ง...จนลืมมองพื้นดิน ของบางชิ้นจึงหล่นหาย...โดยไม่มีเสียง o-o-o [Verse 2] รุ่งเช้าฉันกลับมาที่เดิม ค่อย ๆ ก้มหาตามหญ้าเขียว ไม่เจอหูฟังที่ตามหา แต่เจอนกตัวหนึ่ง...นอนนิ่งเงียบงัน ฉันยกมันขึ้นจากพื้นดิน เบาราวกับไม่มีน้ำหนัก เมื่อวานมันอาจยังร้องเพลง วันนี้เหลือเพียงความเงียบ [Bridge] เราตามหาของ...เพราะคิดว่ามันมีค่า แต่บางครั้งชีวิตกลับพา ให้เจอสิ่งที่เตือนว่า... ทุกลมหายใจมีวันสิ้นสุด ทั้งของ...ทั้งคน...ทั้งนกบนฟ้า สิ่งที่ควรรีบที่สุด อาจไม่ใช่การเดินให้เร็ว แต่คือการใช้เวลาที่มี อย่างรู้คุณค่า o-o-o [Final Chorus] หูฟังข้างนั้น...ฉันยังหาไม่เจอ แต่นกตัวนั้น...สอนฉันมากมาย ของที่หายอาจซื้อใหม่ได้ แต่เวลาที่หล่นหาย...ไม่มีร้านไหนขาย จากวันนั้นก่อนออกจากบ้าน ฉันรูดซิป...แล้วหยุดหายใจลึก ๆ ไม่ใช่แค่กันของตกจากกระเป๋า แต่กันหัวใจ...ไม่ให้หล่นหายไปจากปัจจุบัน o-o-o [Outro] ของบางอย่างหาย...เพื่อให้เราได้หา ของบางอย่างเจอ...เพื่อให้เราได้คิด ชีวิตไม่ได้ให้คำตอบเสมอ แต่มักให้บทเรียน...ในวันที่เราก้มมองพื้น o-o-o
