[Verse 1] ฉันเกิดที่นี่ แต่ไม่ใช่ที่นี่ ฉันพูดภาษาเดียวกับเธอ แต่เสียงของฉัน ยังถูกแปล ฉันใส่เสื้อของเธอ ฉันร้องเพลงของเธอ ฉันวิ่งเพื่อธงของเธอ เธอเรียกว่า "ของเรา" [Hook] ชนะ ฉันเป็นลูกของแผ่นดิน แพ้ ฉันเป็นคนที่เดินเข้ามา ชนะ กอดฉัน แพ้ ถามฉันว่ามาจากไหน ชนะก็เป็นของเธอ แพ้ก็เป็นของฉัน [Verse 2] เลือดมีสีเดียว แต่คำเรียก เปลี่ยนทุกครั้งที่คะแนนเปลี่ยน หน้าหนังสือพิมพ์ เปลี่ยนเร็วกว่าฤดูกาล วันนี้คือวีรบุรุษ พรุ่งนี้คือคนแปลกหน้า [Bridge – Whisper] บ้าน บ้าน บ้าน บ้านอยู่ตรงไหน ถ้าทุกประตู เปิดด้วยชัยชนะ และปิดด้วยความพ่ายแพ้ [Final Chorus] ชนะก็เป็นฮีโร่ของทุกคน แพ้ก็เป็นแค่คน-อบ-พะ-ยบ ชนะก็เป็นฮีโร่ของทุกคน แพ้ก็เป็นแค่คน-อบ-พะ-ยบ ใครเป็นคนกำหนด ว่าเมื่อไร ฉันถึงจะเป็น "คนของเรา"
