Ek Sien Die Merk

Jy staar na die ys in jou glas sonder om te praat, Jou hande raak stom hier by die venster, jou lag kom 'n halwe sekonde te laat. en ek herken dit wat jy nie kan sê nie. Jy vou dieselfde storie elke aand weg, jou skouers dra 'n gewig wat jy nooit weeg nie. Ek tel die kere wat jy sê "alles is reg" dis vier vanaand, en elke keer 'n leuen. En ek staan hier met die antwoord in my keel, te bang vir wat dit van my sou weg gee Ek sien die merk waar jy die swaarste dra, Die storie van jou langste reis Hoe bring ek dit na die lig toe sonder om my eie wond te wys? Moenie oordeel nie, maar ek kyk weg, en ek vra die stilte as my prys. Ek het 'n honderd sinne vir die dag wat kom, hulle lê soos klippe onder in my tas. En ek wil vra maar jou oë is stom, en ek ken daai soort stilte Kom ons bestel nog 'n rondte gesprekke en drink nie een klaar nie. Ek sien die merk waar jy die swaarste dra, Die storie van jou langste reis Hoe bring ek dit na die lig toe sonder om my eie wond te wys? Moenie oordeel nie, maar ek kyk weg, en ek vra die stilte as my prys. Een woord. Net een. Ek oefen dit in die kar. Maar by jou drumpel word my mond 'n kluis. As ek jou pyn moet sien, word myne wakker en my hande is moeg van vashou Hoe bring ek dit na die lig toe sonder om my eie wond te wys? Vanaand draai ek eerste na jou, en ek breek eerste, dis die prys. Ek sit my glas langs joune neer, en bly