Zwrotka 1 Ta dziewczyna chłopca znała, od przedszkola go kochała, w sercu zawsze go nosiła, jakby z wiatrem się tuliła. Refren Oj, losie, losie, czemuś tak chciał, on przy niej stał, a świat mu drżał, kochaj dopóki serce Ci gra, bo jutro może nie przyjść już dnia. Zwrotka 2 Obiecali sobie razem, na nastoletnim rozstaju, że gdy serca ich nie zdradzą, będą żyć w jednym kraju. Refren Oj, losie, losie, czemuś tak chciał, on przy niej stał, a świat mu drżał, kochaj dopóki serce Ci gra, bo jutro może nie przyjść już dnia. Zwrotka 3 Lecz choroba przyszła cicho, jak jesienny deszcz nad rzeką, on już tylko modlić umiał, trzymał dłonie, patrzył w niebo. Refren Oj, losie, losie, czemuś tak chciał, on przy niej stał, a świat mu drżał, kochaj dopóki serce Ci gra, bo jutro może nie przyjść już dnia. Zakończenie Więc pamiętaj w życia drodze, nie odkładaj słów na potem, bo miłość jest jak chleb w ogrodzie – gdy się dzieli, wtedy płonie.
0/500