[Intro] Rood. Wit. Blauw. Geen decor. Geen dagje trots. Dit is de rekening van jaren kapot. [Hook] Rood wit blauw, wie staat er nog voor jou? Je werkt, je wacht, je betaalt je blauw. Rood wit blauw, Nederlands volk eerst. Niet achteraan in je eigen buurt geplaatst. Rood wit blauw, geen praat, geen show. Wie dit land draagt, staat zelf in de kou. [Verse 1] Ze zwaaien met de vlag als de camera loopt. Maar zodra jij iets vraagt, is de voorraad op. Huur te hoog, boodschap te duur. Jij leeft per maand, zij praten per uur. Ze zeggen: “geduld”, maar jij wacht al jaren. Starters bij pa, met verhuisdozen sparen. Je doet wat moet, werkt elke dag. Maar krijgt een brief waar geen sleutel in lag. [Pre-Hook] Ze noemen het beleid, ik noem het verraad. Een land zonder rug valt om op straat. [Hook] Rood wit blauw, wie staat er nog voor jou? Je werkt, je wacht, je betaalt je blauw. Rood wit blauw, Nederlands volk eerst. Niet achteraan in je eigen buurt geplaatst. [Verse 2] Gemeente krijgt geld, Den Haag krijgt gelijk. Jij krijgt een nummer en zakt in de rij. Ze bouwen rapporten, geen huizen van steen. Ze zeggen: “samen”, maar jij draagt alleen. Iedereen welkom, dat klinkt heel fijn. Maar wie hier al jaren wacht, mag blijkbaar stil zijn. Als jij het benoemt, ben jij weer te fel. Maar zij delen de sleutels en noemen dat spel. [Bridge] Rood voor de lasten. Wit voor hun smoes. Blauw voor de burger die alles weer moest. Rood voor de woede. Wit van papier. Blauw van de kou in je eigen kwartier. [Verse 3] Ze praten over plicht, maar nooit over grens. Over menselijkheid, maar niet over jouw mens. Want jij bent de werker, de betaler, de rij. De stille meerderheid die wacht aan de zij. En elke verkiezing komt weer dat toneel: “Wij horen u echt” — ja, tot na het bevel. Dan draait de deur dicht, gaat de wijn weer open. En mag jij nog jaren op toekomst hopen. [Final Hook] Rood wit blauw, wie staat er nog voor jou? Je werkt, je wacht, je betaalt je blauw. Rood wit blauw, Nederlands volk eerst. Dat klinkt ze te hard, omdat waarheid zeerst. Rood wit blauw, geen vlag voor de sier. Eerst je eigen mensen, hier en nu, hier. [Outro] De waarheid slaat in als een blok beton. Rood. Wit. Blauw. Dit land is geen loket waar eigen volk achteraan komt.
