Insonligingni unutma

[Intro] [Cinematic Ambient] [Low Bass Drone] [Spoken Word] Ota-onaga hurmatsizlik — bu jazosi insonga hali tirikligidayoq, aynan shu yerda, shu zaminda yetib keladigan eng dahlizli gunohdir. Rostdan ham ularning yostiqqa to‘kkan pinhona ko‘z yoshlaridan keyin hayoting baxtli bo‘ladi deb o‘ylaysanmi? [Dramatic Monologue] O‘zingga chetdan bir qara. Ko‘chada begona odamlar oldida yoki ishda boshlig‘ing huzurida xushmuomalalikning o‘zinasan. Tabassum qilasan, har bir so‘zingni saralab gapirasan, qo‘pol ko‘rinishdan qo‘rqasan. Uyda-chi? Uyda qarigan onang yoki otang qarshisida o‘zingga zarda bilan xursinishni, yuzingni burishtirishni va tishing orasidan zaharli ginalarni yog‘dirishni ravo ko‘rasan. [Intensity Builds] Senda bu chirigan kibr qayerdan paydo bo‘ldi? Sen hali ojiz bir go‘sht parchasi bo‘lganingda, kimning qo‘llari yuzlab tunlarni bedor o‘tkazganini unutdingmi? Onang sen uchun o‘z salomatligi, yoshligi va halovatini berdi. Otang esa bugun sen to‘q va kiyingan holda mardona oyoqda turishing uchun qadoq va horg‘inligini yashirib, belini bükib mehnat qildi. [Solemn Pause] Olamlar Parvardigorining O‘zi Qur’onda ularga hatto zarda bilan «Uf!» deyishni ham taqiqladi. Alloh taolo hatto qiynalib qarashni ham man etdi! Sen esa oyog‘i ostida o‘zingning jannating yotgan insonlarga ovozingni ko‘tarishga qanday jur’at etyapsan? [Climax] Eslab qol: shunday tong keladiki, ularning xonasida sukunat hukm suradi. Sen qabristonga borasan, nam tuproqqa yiqilasan va ich-etingni tirnayotgan aybdorlik hissidan uvolib yig‘laysan. Ularning ajinsiz, horg‘in qo‘llariga yana bir bor bosh qo‘yib, kechirim so‘rash uchun bor mol-mulkingni, uying va martabangni berishga tayyor bo‘lasan. [Outro] Lekin nam tuproq sukut saqlaydi. O‘liklar qaytib kelmaydi. Ular tirik ekan, jannating eshiklari to‘g‘ri uyingda katta ochib qo‘yilgandir. [Fade Out] [Silence]