Beyaz bir önlükten sızan ışıkla başladım söze Ellerim şifa ararken, gözlerim daldı sonsuz göze Sadece bedeni değil, ruhu da duymaktı niyetim Satır aralarında gizli, kadim bir hikaye benimki. (Nakarat) Köklerim derin toprakta, dallarım gökyüzüne uzanır Bilgiyle yoğruldum, kalemim sessizce uyanır Karanlığın içinden geçip, ışığı harf harf dokuyorum Ben hayatın kalbinde, bütünsel bir şifa okuyorum. (Bölüm 2) Zamanın kısıtından geçtim, sabırla ördüm yolumu Eski yaraları sarmak için seçtim bu sonu ve bu yolu Bir reçete yazarım bazen, bazen de bir roman sayfası İnsan denen o gizemin, bitmeyen o büyük sevdası. (Köprü) Sessizliğin içindeki o kadim sesi duydum Korkuların ötesine, sevgiyle bir köprü kurdum Eksik parçaları bulup, bütüne varmak tek derdim Ben bu yolculuğa, tüm ruhumu ve kalbimi verdim. (Bitiş - Yavaşlayarak Sönen Melodi) Şifacı bir el, bilge bir kalem... Kendi yolunda yürüyen, koca bir alem.
