Die Spore Bly

"Die Spore Bly " Wanneer die rook nog swaar in die lug hang, En die stilte stadig oor alles kom lê, Waar die vlamme net as skadu’s oorbly, Is daar merke wat niemand kan wegvee. Ons stap deur as en deur gebreekte grond, Met stories wat diep in ons harte bly, Elke tree dra ’n naam en ’n oomblik, Elke spoor fluister: “Ons was hier, ons stry.” Die spore bly, al gaan die vuur verby, In die grond, in die lug, in jou en my. Elke daad, elke kans wat ons gee, Laat ’n merk wat die tyd nie kan vee. Ons sal ry wanneer die roepstem kom, Want dis nie net werk nie—dis waar ons vandaan kom. Die spore bly… die spore bly. Elke sirene sny deur die nag se stilte, Elke lig flits teen die donker se rand, Ons ry nie weg van die gevaar nie— Ons ry reguit in, hand aan hand. Daar’s ’n band wat nie woorde kan beskryf nie, ’n Stil verstaan tussen rook en vlam, Waar moed nie hard skree nie maar fluister: “Hou vas, broer… ons bring hom terug huis toe saam.” Die spore bly, al gaan die vuur verby, In die grond, in die lug, in jou en my. Elke daad, elke kans wat ons gee, Laat ’n merk wat die tyd nie kan vee. Ons sal ry wanneer die roepstem kom, Want dis nie net werk nie—dis waar ons vandaan kom. Die spore bly… die spore bly. En as die wêreld weer rustig raak, En die laaste kole koud lê en sterf, Is dit nie die einde van die storie nie— Dis net nog ’n merk wat ons saam erf. Die spore bly, diep in die siel gebrand, In elke hart, in elke hand. Thaba Fire & Rescue staan weer gereed, Vir elke lewe, vir elke nood en elke pleit. Ons sal ry… ons sal bly… Want die spore bly