Allusions of Regret [Intro] During the day, everything is simple, we talk, we laugh. And then the night arrives… and the mind starts its own game. [Verse 1] We have conversations where nothing needs to be staged, we can laugh and talk seriously. There is trust, there is room for the truth, and it feels good to be together, simply, normally. You don't need to know every thought by heart, not everything has to be revealed right away. Everyone has a tiny room inside themselves, which curiosity allows us to discover slowly. [Pre-Chorus] But when the night quiets the apartment, and sleep still refuses to knock on the door, from a single sentence a question is born, and then a hundred versions of what could have happened. [Chorus] Through the blinds of life they squeeze through, the allusions of regret press their way in. From just a few images they piece together a movie, even though in reality nothing is happening at all. Through the blinds of life the dreams slip inside, and imagination writes the story for them. And yet it is good, it is honest and simple, not every thought has to be the truth! [Verse 2] Before sleep, imagination puts on late-night screenings, a single memory already gets ten chances. Someone didn't text back – and there you go, we already have a ready-made script with a drama in the background. A minor silence receives a heavy meaning, an accidental word turns into a shadow. And in the morning it turns out that nothing happened, someone simply forgot and fell asleep tired. [Verse 3] I don't want to build walls out of these thoughts, I don't want to look for hidden nonsense. I have a friend beside me with whom I can talk, so instead of guessing, I prefer to simply ask. Because a good relationship does not require control, it doesn't need to know every thought and role. Openness is enough, and a little bit of space, so that what is real doesn’t have to change. [Chorus] Through the blinds of life they squeeze through, the allusions of regret press their way in. From just a few images they piece together a movie, even though in reality nothing is happening at all. Through the blinds of life the dreams slip inside, and imagination writes the story for them. And yet it is good, it is honest and simple, not every thought has to be the truth! [Bridge] Not every thought is a message, not every one needs to be sent out into the world. Not every fear is a reality, not every image has a true shape. So before I believe in late-night stories, before I write the next chapter, I will wait a moment, I will return to myself… because after all, not everything requires an answer. [Chorus] Through the blinds of life they squeeze through, the allusions of regret press their way in. From just a few images they piece together a movie, even though in reality nothing is happening at all. Through the blinds of life the dreams slip inside, and imagination writes the story for them. And yet it is good, it is honest and simple, not every thought has to be the truth! [Outro] The blinds… Allusions of regret… And imagination… Goodnight, mind... That's enough for today... Żalu Aluzje [Intro] W dzień wszystko jest proste, rozmawiamy, śmiejemy się. A potem przychodzi noc… i głowa zaczyna swoje. [Zwrotka 1] Mamy rozmowy, w których nie trzeba nic grać, potrafimy się śmiać i poważnie rozmawiać. Jest zaufanie, jest miejsce na prawdę, i dobrze nam razem, zwyczajnie, normalnie. Nie trzeba znać każdej myśli na pamięć, nie wszystko od razu musi być jawne. Każdy ma w sobie maleńki pokoik, który ciekawość pozwala odkrywać powoli. [Pre-Chorus] Lecz kiedy noc wycisza mieszkanie, a sen wciąż nie chce zapukać do drzwi, z jednego zdania powstaje pytanie, a potem sto wersji, co mogłoby się wydarzyć. [Refren] Przez życia żaluzje przeciskają się, wciskają się żalu aluzje. Z kilku obrazów układają film, choć w rzeczywistości nie dzieje się nic. Przez życia żaluzje wślizgują się sny, a wyobraźnia dopisuje im treść. A przecież jest dobrze, jest szczerze i zwyczajnie, nie każda myśl musi prawdą być! [Zwrotka 2] Przed snem wyobraźnia urządza seanse, jedno wspomnienie ma już dziesięć szans. Ktoś nie odpisał i proszę, już mamy gotowy scenariusz z dramatem w tle. Drobne milczenie dostaje znaczenie, przypadkowe słowo zmienia się w cień. A rano się okazuje, że nie stało się nic ktoś po prostu zapomniał i zasnął zmęczony. [Zwrotka 3] Nie chcę z tych myśli budować murów, nie chcę doszukiwać się ukrytych bzdur. Mam obok przyjaciela, z którym mogę rozmawiać, więc zamiast zgadywać, wolę po prostu zapytać. Bo dobra relacja nie wymaga kontroli, nie musi znać każdej myśli i roli. Wystarczy otwartość i odrobina przestrzeni, żeby to, co prawdziwe, nie musiało się zmienić. [Refren] Przez życia żaluzje przeciskają się, wciskają się żalu aluzje. Z kilku obrazów układają film, choć w rzeczywistości nie dzieje się nic. Przez życia żaluzje wślizgują się sny, a wyobraźnia dopisuje im treść. A przecież jest dobrze, jest szczerze i zwyczajnie, nie każda myśl musi prawdą być! [Bridge] Nie każda myśl jest wiadomością, nie każdą trzeba wysłać w świat. Nie każda obawa jest rzeczywistością, nie każdy obraz ma prawdziwy kształt. Więc zanim uwierzę w nocne historie, zanim dopiszę kolejny rozdział, poczekam chwilę, wrócę do siebie… bo przecież nie wszystko wymaga odpowiedzi. [Refren] Przez życia żaluzje przeciskają się, wciskają się żalu aluzje. Z kilku obrazów układają film, choć w rzeczywistości nie dzieje się nic. Przez życia żaluzje wślizgują się sny, a wyobraźnia dopisuje im treść. A przecież jest dobrze, jest szczerze i zwyczajnie, nie każda myśl musi prawdą być! [Outro] Żaluzje… Żalu aluzje… I wyobraźnia… Dobranoc, głowo... Na dziś wystarczy...
