[Verse 1] ฉันพกพระอาทิตย์ดวงเล็กไว้ในกระเป๋าเสื้อ รองเท้าคู่ใหม่กำลังจำเสียงถนน นกพิราบบินตัดผ่านความลังเล เหมือนส่งแผนที่ที่ไม่มีเส้นทาง หน้าต่างรถเมล์สะท้อนคนอีกคนหนึ่ง เธอยิ้มให้ฉันก่อนจะละลายไปกับแสงเช้า บางที...โลกอาจใหญ่พอ ให้หัวใจดวงเล็กเติบโตโดยไม่ต้องขออนุญาต [Pre-Chorus] ทุกลมหายใจ คือสะพานที่กำลังสร้างตัวเอง ทุกก้าวเดิน คือชื่อใหม่ของฉัน [Chorus] โอ...เมืองเอ๋ย รับฉันไว้ด้วยลมของเธอ ฉันยังไม่รู้ว่าจะกลายเป็นใคร แต่เมล็ดพันธุ์ไม่เคยถามดิน ก่อนจะผลิดอก โอ...ท้องฟ้าเอ๋ย เก็บความกลัวไปก่อน คืนนี้ฉันอยากเต้นกับดาวไฟริมถนน ให้หัวใจเรียนภาษาใหม่ ที่เขียนด้วยความกล้า [Verse 2] แม่น้ำพับเงาของตึกไว้ในอ้อมแขน เมฆเย็บหมวกสีเงินให้ยอดไม้ ฉันเก็บเสียงหัวเราะของคนแปลกหน้า ใส่ขวดแก้วไว้เป็นเข็มทิศ ถ้าวันหนึ่งฉันหลงทาง ก็จะถามสายฝนแทนป้ายบอกทาง เพราะบางคำตอบ ตกลงมาจากฟ้า ไม่ได้อยู่ในหนังสือ [Bridge] โลกไม่ได้รอฉัน แต่ก็ไม่ได้ปิดประตู ฉันแค่ต้องหมุนลูกบิด ด้วยหัวใจที่ยังเต้นไม่เป็นจังหวะ [Final Chorus] โอ...เมืองเอ๋ย วันนี้ฉันจำเสียงเธอได้แล้ว มันดังเหมือนคลื่นในอกของฉัน จากหญิงสาวที่กลัวทุกมุมถนน กำลังกลายเป็นคนที่สร้างเส้นทางเอง พรุ่งนี้จะมีชื่อเรียกใหม่อีกกี่ชื่อก็ช่าง ตราบใดที่รองเท้ายังคงจำเสียงก้าวเดิน ฉันจะออกเดินทางต่อไป จนขอบฟ้าเรียกฉันว่า "บ้าน"
