Duvarlara çarpan gölgem bile yorgun Aynadaki yabancı ben değilim, biliyorum Yarım kalmış bir cümlenin noktasıyım sanki Duruyorum öylece, hiç bitmeyen bir film gibi Şehrin ışıkları sönüyor birer birer Geriye sadece içimdeki o sessiz gürültü kalıyor Söylesene, kaçıncı kez kırıldı bu camdan kalp? Beni bu karanlığın ortasında bırakma Sesim kısılmış, çığlıklarım sadece içimde Hani o hiç dinmeyen hüzünlü yağmurlar var ya İşte onlar şimdi benim pencereme yağıyor Siyahın en koyu tonuyla, baş başayım yine Saatler geriye aksa, yine aynı yerde dururdum Aynı yanlışın içinde, kendimi avuturdum Sözler bayat, hayaller biraz kirli artık Bu oyunun sonunda, tek başıma kaldık Anlatamadım, sustum... Sustum ve sadece izledim gidişini Şimdi her nota bir veda, her nota bir sızı... Beni bu karanlığın ortasında bırakma Sesim kısılmış, çığlıklarım sadece içimde Hani o hiç dinmeyen hüzünlü yağmurlar var ya İşte onlar şimdi benim pencereme yağıyor Siyahın en koyu tonuyla, baş başayım yine Baş başayım... Yine...
