Herkes anladı: kimse anlamadı

[Instrumental Solo] [Verse] Perde çekik; avluda sessiz bir akşam. Dilde anahtar; cümle kilitli, yarım kalmış bir tam. Bakışla yazılır mektup; zarf içerde taşınır. Namus nöbette; ad söz edilmez, his nefesle yaşanır. [Chorus] Yürekte alev, dudakta kilitli kapı, Namus devri, gölgede konuşur bakışı. Arzu var, adı yok; sır olur her adım. Ve herkes anladı: kimse anlamadı. [Instrumental Solo] [Verse] Takvimde boşluk; randevu bir sonraki hafta. Telefon çalar; dönüş yarın der, bekleyiş tadıyla yaşatır hafta hafta. Adımlar ölçülü; bir ileri bir duruş. İstek var ama bekleme ağır; değer zamana kuruluş. [Chorus] Kalpte kıvılcım, takvimde ağır adım, Salonda naz, cümlede saklı çağrı. İstek var, bekleme var; değsin diye tadına. Ve herkes anladı: kimse anlamadı. [Instrumental Solo] [Verse] Kapı açık; ad söylenir, gözlere doğru. Sınır çizilir; nerede başlar biter dokunuş, söze doğru. Kalp yüksek ses; teklif net, soru açık. Rıza masada; oyunsuz müzakere, duru bir ışık. [Chorus] Söz açık, beden sınırla yan yana, Rıza dili şehirde hızla can bulur. İstek açık, çağrı net; anlaşma masada. Ve herkes anladı: kimse anlamadı. [Instrumental Solo] [Verse] Ring ışık; ekran podyum, bakışlar sırada. Filtre parlak; kalp kapalı, mesaj kapıda. Akış hızlı; yorum kısıtlı, mesafe çizgide. Gösteri geçer; yakınlık yer almaz ajanda içinde. [Chorus] Işıklar üstünde, sahnede tek figür, Puanlar, beğeniler; yakınlık başka bir tür. Gösteri sürer; yaklaşım dışarıda, marka kalır. Ve herkes anladı: kimse anlamadı. [Instrumental Solo] [End] [End]