Nu sta ik hier aan het einde van mijn tijd, en ik ben nog niet klaar om te gaan. Pas nu worden sommige dingen duidelijk — hoe zinloos het meeste ervan eigenlijk was. Ik heb het leven aan me voorbij laten gaan, verloren in drank, feesten en vraatzucht. Wat kan ik zeggen? Het betekende allemaal niets voor mij. Nu sta ik hier aan het einde van mijn tijd, en ik ben nog niet klaar om te gaan. Ik was van plan naar verre oorden te reizen, om aan mijn vrienden te bewijzen dat ik een groot avonturier was. Maar het ontbrak me altijd aan de moed — en aan het geld. Nu sta ik hier aan het einde van mijn tijd, en ik ben nog niet klaar om te gaan. Ik heb gelogen en bedrogen; ik heb mijn vrienden vaak diep teleurgesteld omdat ik niet volledig eerlijk tegen hen was. Nu sta ik hier aan het einde van mijn tijd, en ik ben nog niet klaar om te gaan. Heeft het nu nog zin om na te denken over hoe ik had moeten leven? Het is te laat — zo is het nu eenmaal. Ach, had ik maar wat meer tijd gehad. Nu sta ik hier aan het einde van mijn tijd, en ik ben nog niet klaar om te gaan. Mijn blik valt op de grond; angst en woede wellen op — maar voor het pad dat het leven ooit bood, is het nu te laat. Nu sta ik hier aan het einde van mijn tijd, en ik ben nog niet klaar om te gaan. Nu sta ik hier aan het einde van mijn tijd, en ik ben nog niet klaar om te gaan. Nu sta ik hier aan het einde van mijn tijd, en ik ben nog niet klaar om te gaan.
