ถ้าไม่รักไม่ควรจะบอก บอกกันทำไมก็ไม่รู้ รู้ก็รู้อยู่ว่าฉันเป็นคนอ่อนไหวกับคำพูด ที่เธอบอกกับฉัน ถ้าไม่รักก็ไม่ควรที่จะคิดวางความรู้สึกที่ดีไว้ให้กัน ที่เธอทำอย่างนั้นเธอทำให้ฉันคิดไปเองคนเดียว คำที่เธอบอกหยอกกัน เธอทำให้มีความหวังหลอกให้ฉันเข้าใจผิด เพียงคำให้กี่คำทำให้ฉันรู้สึกดีกับเธอมากแค่ไหน เธอจะรู้บ้างไหมคำพูดของเธอเผลอพูดออกมาเหมือนเธอจงใจ ไม่รู้สึกกับฉันแต่พูดแต่คำดีๆเหล่านั้นออกมาทำไม เธอทำแบบนี้ไม่ดีเลย...รู้ไหม เธอให้ทำให้ใครบางคนคิดมากและคิดไปไกลเกินกว่าที่จะเข้าใจในตัวเอง เธอทำแบบนี้เธอรับผิดชอบ....ไหม เล่นแรงในความรู้สึกของฉันมาก...ไป เธอจะพูดออกมาทำไมถ้าเธอไม่เคยคิดจะรักกัน หรือเห็นฉันเป็นคนตลกพูดไปเหมือนคนไม่แคร์ความรู้สึก อยากจะบอกให้เธอได้รู้ ทุกคำที่เธอพูดมาฉันรู้สึกมากมาย แต่เก็บเอาไว้ ถ้าฉันเผลอพูดเอ่ยปากหลุดออกไป เธอจะรับมันไป...ได้ไหม ความรู้สึกดีๆที่มีของฉันอยู่ข้างใน... แต่ที่ฉันไม่พูดออกไปก็คิดว่าเธอแค่ลองใจฉันเท่านั้นเอง ไม่รู้สึกกับฉันแต่พูดแต่คำดีๆเหล่านั้นออกมาทำไม เธอทำแบบนี้ไม่ดีเลยรู้ไหม เธอให้ทำให้ใครบางคนคิดมากและคิดไปไกลเกินกว่าที่จะเข้าใจในตัวเอง เธอทำแบบนี้เธอรับผิดชอบไหม เล่นแรงในความรู้สึกของฉันมากไป เธอจะพูดออกมาทำไมถ้าเธอไม่เคยคิดจะรักกัน หรือเห็นฉันเป็นคนตลกพูดไปเหมือนคนไม่แคร์ความรู้สึก อยากจะบอกให้เธอได้รู้ ทุกคำที่เธอพูดมาฉันรู้สึกมากมาย แต่เก็บเอาไว้ ถ้าฉันเผลอพูดเอ่ยปากหลุดออกไป เธอจะรับมันไป...ได้ไหม ความรู้สึกดีๆที่มีของฉันอยู่ข้างใน... แต่ที่ฉันไม่พูดออกไปก็คิดว่าเธอแค่ลองใจฉันเท่านั้นเอง ถ้าไม่รักไม่ควรจะบอก บอกกันทำไมก็ไม่รู้ รู้ก็รู้อยู่ว่าฉันเป็นคนอ่อนไหวกับคำพูด ที่เธอบอกกับฉัน ถ้าไม่รักก็ไม่ควรที่จะคิดวางความรู้สึกที่ดีไว้ให้กัน ที่เธอทำอย่างนั้นเธอทำให้ฉันคิดไปเองคนเดียว อย่าทำไห้ฉัน...เหมือนคนมีความหวัง ในความสุข.. ของความเพ้อฝันเลย....
